Obserwatorium Astrogeodynamiczne

Obserwatorium Astrogeodynamiczne (daw. Astronomiczna Stacja Szerokościowa, Astronomiczne Obserwatorium Szerokościowe)[1] – obserwatorium astronomiczne znajdujące się we wsi Borówiec koło Poznania w województwie wielkopolskim przy ul. Drapałka 4, należące od 1977 roku do Centrum Badań Kosmicznych PAN. Założone w 1949 roku jako obserwatorium szerokościowe, na szerokości geograficznej zbliżonej do położenia Irkucka, a odległe od niego o ok. 90° długości geograficznej. Inicjatorem budowy obserwatorium i jego pierwszym kierownikiem był profesor Józef Witkowski.
W obserwatorium działa obecnie stacja laserowa (należąca do międzynarodowego systemu ILRS) wykonująca laserowe pomiary odległości do sztucznych satelitów Ziemi, laboratorium czasu wyposażone w dwa zegary cezowe i dwa masery wodorowe (jedyna w Polsce tego typu placówka biorąca udział we współtworzeniu europejskiego systemu lokalizacyjnego Galileo) oraz permanentna stacja GPS (należąca do sieci IGS).
Oprócz tego na terenie placówki znajdują się dwa instrumenty należące do Obserwatorium Astronomicznego UAM w Poznaniu: teleskop fotometryczny (reflektor Newtona o średnicy zwierciadła 400 mm z kamerą CCD SBIG ST-8) oraz teleskop spektroskopowy (podwójny reflektor Newtona o średnicy zwierciadła 2 x 500 mm, współpracujący ze światłowodowym spektrografem echelle R=35000 i kamerą CCD Andor DZ-436).
W wielu źródłach (np. Rocznik Astronomiczny Instytutu Geodezjii i Kartografii) nazwa miejscowości, w której znajduje się obserwatorium pisana jest Borowiec (zamiast Borówiec). Pisownia taka ma historię sięgającą lat 70. XX wieku, kiedy wyniki obserwacji wysyłano ze stacji przy pomocy dalekopisu nie obsługującego polskich znaków diakrytycznych.

źródło:

https://pl.wikipedia.org