Ofiar Katynia 5

Czy jest gdzieś może zdjęcie tej części ul. Ofiar Katynia i tego budynku sprzed wojny?

do Janeczek: Jedynie załapał się na zdjęcie lotnicze - widać ogród za budynkiem, może należał do tej samej willi.

do Petrus: Być może widzimy tam też fontannę w ogrodzie, której pozostałości długo widoczne jeszcze były do lat 70-tych.

Ale obiekt istnieje, a przynajmniej wiadomo co to za budynek? Kraty w oknach sugerują, że mieściła się tam jakaś instytucja

Duża podpowiedź, to ten zakątek w Brzegu -

W tym momencie zdradzę prawdziwe pochodzenie zdjęcia, otrzymałem je właśnie od "Janeczka" z prośbą i ze zgodą na publikację, który swoimi komentarzami zadebiutował na fotopolsce, nie publikując jeszcze nic własnego. Myślę jednak, że wkrótce ruszy z kopyta ;-)

do Petrus: Ten budynek po lewej stoi do dzisiaj i jest zamieszkały ;-)

do foxi: No ja od tego zakątka zacząłem (wracając do tematu przedszkola) ale nic mi nie pasowało (brakowało tego sąsiedniego budynku). Skoro taka podpowiedź to mówię: czyli Ofiar Katynia 3, widok na podwórko od północnego-wschodu, widać, że logia na piętrze zabudowana jest. A z ciekawości - jaka instytucja się tam mieściła?

do Petrus: Brawo ;-) tak to jest ten rejon na szerszym ujęciu w prawym dolnym rogu na

do Petrus: Ofiar Katynia 5, a przed 1975 ul. Obrońców Stalingradu 3. Ta loggia to był otwarty balkon. W tym budynku nie mieściła żadna instytucja. To była jednorodzinna willa zamieszkała przez właściciela domu bankowego, który był częścią firmy Eckersdorff & Co. i jego rodzinę. Te kraty w oknach są zastanawiające, tym bardziej, że były one również w oknach na strychu, nad tą loggią. Pozostałe pięć okien na drugim piętrze to były okna służbówki i tam nie było krat. To oznacza, że właściciel tego obiektu obawiał się wtargnięcia do wnętrza, bo kraty jeszcze były w oknach piwnicznych. Wiem skądinąd, że właściciel tej willi był jednym z najbogatszych ludzi w Brzegu. Na parterze, pierwsze zakratowane okno, to okno od spiżarni, trzy następne zakratowane okna, to okna kuchni, natomiast duże zakratowane okno przed zimową werandą, to okno od pokoju stołowego. Z pokoju stołowego, przechodząc przez zimową werandę wychodziło się na letnią werandę w kształcie litery L, z której można było zejść do ogrodu. Od ulicy budynek miał ciekawszą formą, z pewnością udokumentowaną, ale jakoś nikt nie kwapi
się do podzielenia się tym materiałem. Gdzieś mi się obiło o uszy, że końcem lat 40-tych w tym budynku mieszkał pierwszy starosta grodzki Mieczysław Lewoniewski. Ile w tym prawdy, nie wiem

do Janeczek: Dzięki za wyczerpującą informację! Jestem pod wrażeniem posiadanych szczegółowych informacji (uwielbiam takie szczegółowe rozgryzanie tematów). Widać kraty zamontowane tam, gdzie można było się łatwo dostać - w takim mało widocznym zakątku było się czego bać. A na strychu to raczej tylko szprosy są. Niestety - zdjęcia willi nie posiadam. Aha - oczywiście, że chodzi tu o nr 5 (na g-maps jest 3 na dachu, stąd wpisałem na szybko trójkę, nie sprawdzając)

do Petrus: Podejrzewam, że Ernst Koppe, jako właściciel domu bankowego, działającego w firmie, która handlowała zbożem, zajmował się również ściąganiem długów. Ten człowiek umarł w 1938 roku, a jego starszy syn Adalbert wrócił do oryginalnej koncepcji tego domu, tj. dwurodzinnego domu, jaki w drugiej połowie lat 60-tych dziewiętnastego wieku został wybudowany przez Roberta Pzillasa, właściciela stoczni dla siebie i swojego brata Oskara. Dom został sprzedany Ernestowi Koppe przez gen von Falkenhausena w 1910 roku. Gen von Falkenhausen, pruski junkier spod Nysy musiał pożyczyć znaczną sumę pieniędzy Robertowi Pzillasowi w zastaw za tę nieruchomości, ale Robert nie był w stanie tej pożyczki spłacić. No i von Falkenhausen sprzedał ten dom E. Koppe, który był dyrektorem DB w Raciborzu, który w 1910 roku wrócił do Brzegu, aby przejąć firmę po ojcu Franzu Koppe.

Na podwórku były pozostałości po fontannie.

Gość na balkonie nie wygląda na zadowolonego.

do ZPKSoft: Kiedy go tam zauważyłem zagadałem aby się schylił. Odpowiedział, że jest u siebie ;-) dlatego teraz na wszelki wypadek nie ma go już na tej fotografii (wykasowany). Czy podobne historie też czasami zdarzają się i Wam. Pozdr.

do foxi: Tak, czasem nawet trzeba usunąć zdjęcie albo nie tylko publikować ;-)