Schron bojowy jednosektorowy. Posiadał strzelnicę skierowaną w kierunku mostu na Piławie. Komora bojowa schronu jest całkowicie zniszczona, a jej ściany malowniczo porośnięte mchem. Potężny żelbetonowy strop odrzucony siłą wybuchu niejako otworzył się i przewrócił do tyłu jak wieko starego kufra. Wewnątrz zachowały się napisy eksploatacyjne świadczące o tym, że schron zbudowano w 1936 roku, a trzy lata później przyporządkowano mu oznaczenie taktyczne F/c/12.
Zwracają uwagę detale konstrukcyjne. W miejscach, w których wewnątrz obiektu były wnęki zewnętrzną ścianę dodatkowo wzmocniono. Rozwiązanie stosowane tylko na tym terenie.
Drugą ciekawostką jest zastosowanie w skośnej, tylnej ścianie wnęki, w której był eksperymentalny mechanizm łączności
optycznej (nie stosowany na innych odcinkach). Nietypowe jest także prostokątne zabezpieczenie wyjścia ewakuacyjnego. W większości schronów są to betonowe lub ceglane półokręgi.
więcej
