Zamek

Ruiny zamku w Buku.
Pierwsza wzmianka z 1225 przy rycerzu Mikołaju, od połowy XIII wiek wieś siedzibą rodową Plotzów, którzy wybudowali zamek. W XIV wieku Buk nabywają Flemingowie, w tym czasie stając się jednym z najpotężniejszych rodów Księstwa Zachodniopomorskiego. Flemingowie wznosząc na początku XIV wiek nowy zamek Schlosgesessen (siedziba), z murem obronnym i wieżą bramną. Najstarszy obiekt usytuowany jest na południowy wschód od kościoła wśród podmokłych łąk. W obrębie ziemnego kopca wznoszącego się około 5m ponad teren znajdują się nikłe relikty pochodzącej prawdopodobnie z końca XIV wieku siedziby Flemingów. Było to murowane, regularne założenie na planie prostokąta 25x37m z bramą od południa i domem mieszkalnym stojącym wzdłuż kurtyny północnej. W południowo-wschodnim narożu murów obwodowych o grubości 1,5-2m znajdowała się wieża o wymiarach około 7-8m. Obronność założenia zwiększały fosy i wały utrudniające dojazd do zamku od strony północnej. Gospodarcze przedzamcze leżało najprawdopodobniej od wschodu i nie sąsiadowało bezpośrednio z założeniem zamkowym. Nie można wykluczyć, że siedziba Flemmingów powstała na miejscu rezydencji von Plotzów mającej być może postać wieży mieszkalnej i położonej zdaniem E.Cnotliwego w północno-zachodniej części założenia w obrębie późniejszego domu mieszkalnego. Zamek pozostawała rezydencją Flemmingów do pierwszej połowy XVI wieku. Zamek uległ zniszczeniu po opuszczeniu go w XVI wieku, którzy przeprowadzili się do nowowybudowanego nieopodal dworu obronnego.