Taras widokowy

Przebudowa manierystyczna dokonała znacznej zmiany w wyglądzie budynku. Parter i pierwsze charakteryzują się gładkimi płaszczyznami, pierwotnie pokrytymi sgraffitowym boniowaniem, w których umieszczono otwory okienne i portale. Dekoracja koncentruje się w górnej części budynku, a zwłaszcza w niezwykle wybujałej attyce, oddzielonej od niższych kondygnacji pasem boniowania. Pierwotnie pozbawiona okien, ta część budynku działała przede wszystkim grą światła i cienia, dzięki umieszczeniu kolumienek ją dzielących na tle nisz oraz wielością elementów różnorodnych elementów architektonicznych, traktowanych niekiedy czysto dekoracyjnie. Attyka jest zwieńczona grzebieniem, pośrodku dłuższych boków przyjmującym formę niewielkich szczycików, a w krótszych bokach szczytów o wolutowych spływach. Naroża są akcentowane sterczynami, z których każda posiada inną formę. Przypuszcza się, że autorem przebudowy był architekt przybyły z Włoch, z regionu jeziora Como.
http://www.icimss.edu.pl/custodes/index.php?option=com_content&task=view&id=107&Itemid=42