Kościół Wszystkich Świętych

Parafia powstała w drugiej połowie XIII w. jako fundacja rycerska. Pierwsze wzmianki o parafii pojawiają się w 1326 r. Przez ponad dwa wieki parafia rozwijała się do momentu, kiedy biskup krakowski w 1526 r. zniósł parafię i utworzył z niej tzw. „wieczystą wikarię” parafii w Mielcu. Taki stan trwał do roku 1854, kiedy bp tarnowski Józef Alojzy Pukalski przywrócił kościołowi w Chorzelowie prawa parafii.

Neogotycki kościół pw. Wszystkich Świętych, został wybudowany na miejscu dawnego, drewnianego kościółka, w latach 1905–1907 z fundacji rodziny Tarnowskich według projektu architekta Teodora Talowskiego[1]. Świątynia posiada cudowny obraz Matki Boskiej Dzikowskiej, przedstawiający Świętą Rodzinę: małego Jezusa tulącego się do Maryi i czuwającego „w cieniu” św. Józefa. Obraz został odnaleziony przypadkowo w jednej z kapliczek przydrożnych na terenie parafii w 1975 r. przez ówczesnego proboszcza ks. J. Grabca. Nie wiadomo, w jakich okolicznościach i dlaczego został schowany.

Na wieży nowego kościoła zawieszono 3 nowe dzwony odlane w 1969 r. w ludwisarni Felczyńskich w Przemyślu. Największy z nich waży 825 kg, otrzymał imię „Chrystus Król” na pamiątkę obchodzonego w 1966 r. 1000-lecia chrztu Polski. Średni ważący 444 kg otrzymał imię „Maria” na pamiątkę peregrynacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Najmniejszy z nich waży 273 kg i nosi imię „Św. Józefa” na pamiątkę, że ten święty był patronem Soboru Watykańskiego II. Konsekracji tych dzwonów dokonał bp Piotr Bednarczyk 9 listopada 1969 roku. Dzwony używane są na co dzień, aby oznajmić godzinę modlitwy Anioł Pański i przy procesjach i uroczystościach okolicznościowych.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_Wszystkich_%C5%9Awi%C4%99tych_w_Chorzelowie