†

Mury obronne

Mury obronne otaczające miasto zbudowano przypuszczalnie w XIV lub XV wieku i do dzisiaj nie zachowały się na powierzchni. Widoczne są na widoku z 1536 roku. Rozpoczęte w 2006 r. prace badawcze nad murami miejskimi pozwoliły zarejestrować 8 ich fragmentów. Najbardziej na południe i wschód wysunięty fragment muru miejskiego odkryty został w wykopie na ul. Walnej. Zaobserwowano w nim nikłe relikty fundamentu grubego na 2,1 m, rozebranego dla potrzeb budowy neostylowego kościoła św. Stanisława w XX w. Podczas prac przy kanalizacji na wzgórzu miejskim, w rejonie kościoła, odkryto długi
na 14 m relikt muru o przebiegu NW – SE. Lico zewnętrzne zachowane było w dobrym stanie, wewnętrzne zaś zniszczone zostało przez pożar. Część naziemna kurtyny zachowała się do wysokości około 0,5 m. W partii lica wzniesiona była ze starannie dobieranego łamanego wapienia, łączonego zaprawą wapienną. Jądro muru stanowiły mniejsze kamienie oraz okrzeski wapienne łączone zaprawą. Poniżej znajdowała się 0,2 m odsadzka zewnętrzna. Fundament wzniesiony w wąskoprzestrzennym wkopie miał grubość 2,1 m. Na zniszczonym mur odłożyła się warstwa spalenizny, w której odnaleziono kamienną kulę artyleryjską. Poniżej spalenizny znajdowała się warstwa związana z funkcjonowaniem muru, wg P. Rzeźnika zawierająca fragmenty późnośredniowiecznych naczyń glinianych. W celu rozpoznania dalszego przebiegu muru założono 4 wykopy ulokowane wzdłuż działki kościelnej. Pozwoliły one na obserwację dalszych odcinków muru oraz analogicznej sytuacji stratygraficznej. Obiecujące wyniki przyczyniły się do podjęcia decyzji o dalszych badaniach. W ich wyniku rozpoznano słabo zachowany odcinek muru przy frontowej elewacji kościoła. Nie jest znany okres, w którym mury przestały istnieć. Przypuszczalnie stało się to w XVII lub XVIII wieku.