Replika Światowida ze Zbrucza

Replika Światowida ze Zbrucza - kamiennego posągu z około IX-X w., wydobytego w 1848 z rzeki Zbrucz, stanęła  z inicjatywy lokalnego bractwa rycerskiego w Parku Alfreda.

Posąg zdobią płaskorzeźby ułożone w trzy poziome pasy. Według koncepcji przedstawionej przez Borisa Rybakowa górny pas posągu wyobraża główne bóstwa słowiańskiego panteonu, kolejno: postać z rogiem Mokosz, postać z pierścieniem Ładę, postać z mieczem i koniem Peruna, zaś postać bez atrybutów Dadźboga. Posąg jako całość utożsamianano z Rodem -  naczelnym bóstwem słowiańskim. Zdaniem Leszka Pawła Słupeckiego interpretacji takiej przeczy wspólny kapelusz, a cztery postaci wyobrażają cztery aspekty Peruna. Postać u dołu posągu kojarzona jest z Welesem/Trzygłowem.

Przypisuje mu się również ikonograficzne wyobrażenie wszechświata. Powszechnie interpretuje się pas górny jako sferę niebiańską, środkowy jako świat zamieszkany przez ludzi, zaś dolny utożsamiany jest z podziemiami; sam zaś posąg uważany jest za symboliczne przedstawienie axis mundi.