Kościół św. Rocha

Budowę kościoła zainicjował ks. Alfons Müller, proboszcz parafii w Rogowie Opolskim w latach 1953–1960, wraz z mieszkańcem Dąbrówki Stefanem Przywarą, który przekazał na rzecz parafii macierzystej w Rogowie Opolskim, do której dotąd wioska Dąbrówka Górna należała (oddalona o 2 km od Rogowa), a która formalnie była inwestorem budowy, działkę budowlaną pod budowę przyszłej świątyni i plebanii. Po wyjeździe ks. Müllera w czerwcu 1960 r. na stałe do RFN, kierownictwo budowy przejął jego następca, kolejny proboszcz w Rogowie Opolskim, ks. Jan Lubecki, który doprowadził realizację świątyni do końca i rozpoczął budowę plebanii (probostwo dokończył już ks. Leon Nowak, pierwszy samodzielny duszpasterz, a następnie proboszcz w Dąbrówce Górnej w latach 1969–2011). Pozwolenie budowlane z prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Krapkowicach uzyskano 12 lipca 1957 r., po wcześniejszej akceptacji przez Urząd do Spraw Wyznań z 8 grudnia 1956 r. Na działce tej w latach 1957–1960, głównie rękoma mieszkańców Dąbrówki, wybudowano kościół p.w. św. Rocha, a następnie plebanię, zaś stojący obok na placu kościelnym dom katechetyczny pod wezwaniem św. Maksymiliana Marii Kolbe wzniesiono dopiero w latach 80. XX w. (z inicjatywy pierwszego proboszcza parafii w Dąbrówce Górnej ks. Leona Nowaka. Nie przerwał rozpoczętych prac budowlanych, ani nie doprowadził do zaniechania budowy kościoła nadzwyczaj przykry incydent, jakim był przepadek na rzecz Skarbu Państwa w 1958 r. ok. 72 tys. zł, uzbieranych przez miejscową wspólnotę w Dąbrówce Górnej na budowę kościoła, a dokonany samowolną decyzją opolskiej władzy wojewódzkiej. Wzburzony tym jawnym bezprawiem bp Franciszek Jop poprosił bp. Zygmunta Choromańskiego, ówczesnego sekretarza Episkopatu Polski, o interwencję u centralnych władz państwowych w Warszawie, zaznaczając, iż „decyzja podjęta przez władze wojewódzkie o przepadku zebranych funduszy odbiła się bardzo przykrym echem wśród miejscowej ludności, w większości śląskiej, zniechęcając ją nie tyle do budowy kościoła, co do Polski. Mimo tych i innych 
trudności kościół został wybudowany. Świątynia została konsekrowana przez bp. Franciszka Jopa 16 października 1960 r. Od 1969 r. w Dąbrówce Górnej zamieszkał samodzielny duszpasterz, ks. Leon Nowak, który, ze względu na ówczesną niechęć władzy państwowej do tworzenia nowych parafii, nie mógł od razu zostać powołany na proboszcza. Został nim formalnie mianowany dopiero 23 października 1980 r., krótko po tym, jak na mocy dekretu bp. opolskiego A. Nossola z 7 października 1980 r. (za uprzednią zgodą władzy państwowej) w Dąbrówce Górnej została utworzona samodzielna parafia, przez wyłączenie jej z parafii macierzystej w Rogowie Opolskim.
RENATA SOŁTYSEK BUDOWNICTWO KOŚCIOŁÓW NA ŚLĄSKU OPOLSKIM W POLSCE LUDOWEJ (1945-1989)