Dawny spichlerz

Wybudowany w 1752 r. kosztem biskupa Andrzeja Załuskiego. Na elewacji frontowej spichlerza zachowała się tablica erekcyjna z czarnego marmuru z wyrytą datą, kompozycją heraldyczną z herbem Junosza oraz inskrypcją. Spichlerz wybudowano wykorzystując XVII-wieczny mur ogrodu zamkowego (jego śladem są wnęki i strzelnice widoczne od strony ogrodu). Wzniesiono go na miejscu starszego drewnianego magazynu solnego. Dziś nadal w części pełni funkcję magazynu. Jest to zbudowana z kamienia łamanego, prostokątna w rzucie, długa budowla, zajmująca połowę północnej pierzei ul. Zamkowej. Budynek wzniesiony na stoku o znacznym spadku przedstawia się jako dwukondygnacyjny w części zachodniej, a jednokondygnacyjny w części środkowej i wschodniej. W 1752 r. miał on ten sam kształt, co obecnie, z wyjątkiem dachu, który był znacznie wyższy i czterospadowy. Dolna kondygnacja, zajmująca najniższą zachodnią część budynku, jest w całości sklepiona. Składa się z dawnej sieni (przez którą prowadziło przejście do ogrodu) i dużego pomieszczenia, którego sklepienie podtrzymują trzy filary, czyli dawnego "sklepu ogrodniczego na włoszczyzny". W odróżnieniu od pierwszej, druga kondygnacja spichlerza, zajmuje całą jego długość. Jest to hala nakryta drewnianym stropem podpartym rzędem słupów. Jeszcze w XVIII w. dokonano jej przebudowy, dzieląc ją ścianami działowymi na odrębne pomieszczenia: "magazyn zbożny", magazyn "na różne potrzeby fabryczne" oraz spiżarnię na "legominy" (czyli mąkę, kaszę).

Źródło: Portrety Zabytków Kielc, J.L. Adamczyk, T. Wróbel