Długosza 10 / Niemcewicza 12

Kompleks budynków w kwartale Długosza / Niemcewicza / Kołłątaja / Świętej Barbary - zespół zwartej zabudowy mieszkaniowej na planie litery U. Zbudowany w stylu modernistycznym w połowie lat 20. XX wieku. Bloki czterokondygnacyjne (piwnica i trzy kondygnacje nadziemne) ze spadzistymi dachami krytymi dachówką ceramiczną.

Detal architektoniczny obejmuje klinkierowe przyziemie, płaskie boniowanie na parterze, gzyms dzielący parter i pierwsze piętro, łukowato zwieńczone portale drzwi wejściowych do klatek oraz - w przypadku jednego bloku - lizeny. Od strony ulicy Kołłątaja kompleks otwierał się na podwórze.

Pierwotnie zespół był traktowany jako jeden budynek o 5 klatkach od strony ulicy Długosza, 2 od strony ulicy Niemcewicza, 1 od strony ulicy Kołłątaja i 1 od strony ulicy Świętej Barbary.

W czasie bombardowań Szczecina w latach 40. XX wieku zniszczeniu uległy segmenty bloku przy ul. Długosza 8-9, przy ul. Niemcewicza 13 i przy ul. Kołłątaja 28. Po II wojnie światowej zniszczonych segmentów nie odbudowano, skutkiem czego doszło do podziału kompleksu na dwie nierówne części - większą między ulicami Długosza, Barbary i Kołłątaja oraz mniejszą na narożniku Długosza i Niemcewicza. Warto wspomnieć, że ten mniejszy segment otrzymał nową elewację w ścianie szczytowej od ulicy Kołłątaja. Od strony ulicy Długosza na miejscu segmentów nr 8 i 9 zbudowano 4-piętrowy i 3-klatkowy blok mieszkalny, a od strony ulic Kołłątaja i Niemcewicza, na miejscu segmentu nr 13 i odpowiednio 28, wzniesiono 4-piętrowy, wolnostojący blok Osiedla Piastowskiego. Architektura powojennych uzupełnień kontrastuje swoimi gabarytami i płaskimi dachami z zachowaną zabudową przedwojenną. Na początku XXI w. segment na narożniku ulic Niemcewicza i Długosza poddano termomodernizacji.