Dwór Eynarowiczów

Kiedy w 1908 roku folwark w Sidrze odziedziczył jeden z synów Kazimierza, Stanisław, został on oddzielony od dóbr Kudrawka i stał się samodzielnym majątkiem. Na porośniętym sosnowym lasem wzgórzu, górującym nad folwarcznymi zabudowaniami, wyrósł w latach dwudziestych dwór. Postawiono go na wysokiej podmurówce, ściany wzniesiono z drewnianych bali i oszalowano deskami. Był obszerny, dziewięcioosiowy, z facjatami – robił więc na mieszkańcach miasteczka nie byle jakie wrażenie. Nazywali go nawet „pałacem”. Z jego okien rozciągał się piękny widok na płynącą w dole rzekę, na jej rozlewiska, sztucznie utworzone stawy, na lipową aleję prowadzącą do zabudowań gospodarczych.
Dwór przetrwał II wojnę światową. Zdewastowali go jednak i rozgrabili sowieccy żołnierze z obsługi działek przeciwlotniczych zainstalowanych na wzgórzu. Majątek oczywiście rozparcelowano, a w budynku dworskim mieściły się biura PGR, SKR i Urzędu Gminnego. Potem jakiś miejscowy decydent wymyślił, iż budynek dworski należy rozebrać i z uzyskanego materiału zbudować PGR-owski kurnik w Makowlanach. Przeciwstawił się temu miejscowy lekarz, dr Mieczysław Kuźma. Dzięki jego staraniom i petycji wysłanej do samego Bieruta dwór został uratowany. Przeznaczono go na izbę porodową po dokonaniu w latach 1953-1954 prowizorycznego remontu. Następny remont, tym razem już gruntowny, miał miejsce w 1983 roku. Doprowadził do niego dr Ireneusz Pawłowski, kierownik Gminnego Ośrodka Zdrowia zajmującego wraz z dwoma mieszkaniami dla lekarzy cały budynek. Po remontach tych dwór stracił wprawdzie swój dawny kształt i charakter, ale nie grozi mu za to unicestwienie. Jeszcze przez wiele lat służyć będzie pacjentom z Sidry i okolicznych wiosek, tym bardziej iż spadkobiercy Stanisława Eynarowicza nie upominają się o zwrot majątku.

Źródło;

http://dworypogranicza.pl/index.php/dwory/163-sidra<

br />