Dwór

Przy ul. Lubelskiej (DK12 Lublin-Puławy), naprzeciw pięknego kościółka św. Anny , na niewielkim wzniesieniu stoi piętrowy dom ze spiczastym, czterospadowym dachem. Zbudowany z łamanego wapienia, wzmocniony przyporami, z jakby doklejonym od południa wąskim skrzydłem. Nie zawsze tak wyglądał. Patrząc nań aż trudno sobie wyobrazić, że jego historia sięga pierwszej połowy XVI wieku. Pierwotnie budynek posiadał trzy kondygnacje i był łudząco podobny do zamku sejmowego Zygmunta Starego w Piotrkowie Trybunalskim . Nieco przypominał średniowieczną obronną wieżę i wiele ówczesnych siedzib szlacheckich wyglądało podobnie. Można rzec, że było to w tamtych czasach modne. Budowę zlecił Andrzej Tęczyński. Był on nie tylko królewskim dworzaninem (miecznikiem koronnym), ale też kasztelanem krakowskim i połanieckim mógł więc sobie pozwolić na wybudowanie tak okazałej, górującej nad całą okolicą kamienicy. Miała jedynie mniejsze od królewskiej wymiary. Najprawdopodobniej równolegle z kamienicą ufundowany został kościółek św. Anny. Wiele wskazuje na to, że pełnił wówczas także rolę kaplicy dworskiej. W XVII w. dwór i miasto przeszło na własność Zbaraskich, później Opalińskich. Najprawdopodobniej budynek uległ zniszczeniu, ponieważ w 1661 Andrzej Morsztyn w poemacie „Lutnia” wspominał o jego odbudowie. Z czasem rezydencja straciła na znaczeniu i na początku XVIII w. została przekazana parafii. Proboszczowie urządzili tutaj plebanię, zapewne więc mieszkał w niej i Grzegorz Piramowicz, i Franciszek Zabłocki a może także pochowani na cmentarzu  koło fary  generał Józef Orłowski oraz Dionizy Kniaźnin (którym opiekował się Zabłocki).  Za http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/47617,konskowola-dwor-teczynskich-(dawna-plebania).html