Wnętrza EC Solidarności

Gość w czerwonym ma brodę co się zowie ;)

Pan w grupie stojącej po prawej przypomina Andrzeja Wajdę.

Dziadzio w czerwonych spodniach i z białą brodą, "zadaje szyku" że hej ;-)

do ZPKSoft: Miał być

do ZPKSoft: Bo to jest Andrzej Wajda. Pan z broda to Mieczysław Abramowicz a rozmawia z dziennikarzem Piotrem Semką.

do † Yanek: Tak to jest jak człowiek pojawi się na szklanym ekranie. Później już się nie ukryje. Zawsze ktoś go rozpozna. :-)

Nie uschną te drzewa pod dachem?

do Neo[EZN]: ??? Tego nie wiem.

Małżonce mej, ta sala kojarzy się z "Kaplicą czaszek" w Kudowie -Czermnej.

do † Yanek: W moim odczuciu te kaski na suficie to jakiś dziwny pomysł... ja natychmiast zastanawiać się zaczęłam jak zostały przymocowane - na klej a może na śrubkę... a chyba nie o to chodzi? ;))

do lucy: Tu wydaje się, że to jest niefortunne zgranie z suwnicą, urządzeniem w końcu dźwigowym działającym w sporej przestrzeni, której tu brak.

Noooo... od samego patrzenia na zdjęcia błędnik "dostaje w kość" ;))

do lucy: Wiem że niektóre zdjęcia z ECS są krzywe ... na bank ... ale wobec wszechobecnej "krzywości" tego obiektu, długo by znajdywać linie do której należałoby się odnieść.

do † Yanek: Dzięki tym okolicznościom nikomu nie uda się zarzucić nie trzymania pionu! ;)

Ciekawy reportaż, dzięki niemu mamy możliwość zorientowania się jak wygląda wnętrze "zardzewiałego kolosa"... ;)

do lucy: Tak po części to można by uznać, że służbowo się tam znalazłem.

Żenada....

Co to za dziwny telewizor?

Pamiętam jak miałem w domu meblościankę z tym frontem co tu na zdjęciu - ile to miejsca zajmowało, a jednak pod pewnymi względami było dobre - wszystko w jednym miejscu - szafa na ubrania z barkiem alkoholu :) W zasadzie nie jest to do końca tylko mieszkanie PRL, ja bym dorzucił jeszcze czasy transformacji, kiedy ludzie stopniowo wymieniali swoje meble. Zdjęcie jest dobre dla młodzieży, w jakich prostych warunkach się żyło, szczyt mody i możliwości, dwa kanały (tu z Edwardem), budzik i kwintesencja telefonu, z typowym, mocnym dzwonkiem. Podobnie jak pufa, butelki po oranżadzie. Brakuje mi detali typu popielniczka ze szlifowanego szkła, pamiątki ze zdrojowisk - tzn. bibeloty.

Taki wiatraczek miałem.

Wentylatorek ,,Zefir" albo ,,Predom Metrix", a aparat telefoniczny to ,,Aster" (oba egzemplarze w moim posiadaniu). Dokładam ,,Słowo Polskie" z lipca `72, a pufę zamieniam na ,,dizajnerski'' fotel :)

Cholera, chyba do niedawna mieliśmy taki sam dywanik :(

Kryształów brakuje. I zdjęcia ślubnego na ścianie. :)

do Jarosław Dubowski: To jakiś zagrabaniczny ,chyba. Wtedy to kolowe Elektrony ,Rubiny ;potem Jowisze ,Heliosy były. W przykładowym mieszkaniu w miarę ustawionego ludka stał taki telewizor i telefon .

do Mikrob: Taki wiatraczek mam - bo świetnie działa.

do YouPiter: O, taki fotel to miałem w pokoju "za bajtla".

do Jarosław Dubowski: Pan Chierowski nauczył mnie takie robić. Jeśli znów zmienią ustrój służę pomocą przy odtwarzaniu realiów.

do Jarosław Dubowski: Ja też :) Ale przyszło ,,nowe". A dziś - heh - do odtworzenia taki wystrój...

Zrobiłem mały dopisek, a poprzedni komentarz skasowałem bo stał się zbędny ;-)

Znam dobrze ten budynek :-) ściany są pochyłe, trudno zrobić zdjęcie żeby prawidłowo utrzymać pion.

do Pomuchelskopp: Tam chyba wszystki są pochyłe. ShiftN szaleje.

Oryginał