Świętego Ducha 119

Kamieniczka w stylu niderlandzkiego manieryzmu została wzniesiona w 1573 r. W XVIII w. otynkowano elewację i częściowo zmieniono układ wnętrz. W l. 1824-1868 właścicielem był wybitny gdański historyk, dyrektor Gimnazjum Św. Jana i Biblioteki
Miejskiej, Matthias Gotthilf Löschin. Przy odbudowie zrekonstruowano fasadę wg stanu przed zniszczeniem, z wykorzystaniem żółtych niderlandzkich cegiełek, tzw. mopek. Trójkondygnacyjna kamieniczka odzyskała wysoką sień. Fasadę zdobią międzykondygnacyjne fryzy o dekoracyjnym układzie cegieł, nad oknami widnieją łęki odciążające. Dwustrefowy szczyt, przedzielony belkowaniem, jest obrzeżony wolutowymi spływami i pseudopilasterkami. W górnej strefie umieszczono okrągły świetlik w opasce, połączonej listwami z obrzeżem; wieńczy go trójkątny naczółek z szyszką na postumencie. Na osi środkowej znajduje
się kamienno-ceglany portal pilastrowy z belkowaniem i maszkaronem w kluczu archiwolty. Część przedproża zajmuje tzw. szyja z zejściem do piwnicy. Płytę balustrady, ujętą w boczne słupki z festonami, zdobi płaskorzeźbiony rocaillowy kartusz, rzygacz ma postać głowy delfina. Przed schodami stoją autentyczne słupki w formie waz. Stan zachowania fasady jest dobry.
Obecny nr to 119.