Grobowiec rodziny Klawitterów

Kilkanaście metrów powyżej Cmentarza Nieistniejących Cmentarzy, obok kościoła Bożego Ciała znajduje się grób rodziny Klawitterów, zasłużonej dla przemysłu stoczniowego w Gdańsku. Johan Jacob Klawitter w 1793 r. był mistrzem, a później w 1804 r. starszym cechu cieśli okrętowych. W 1823 r. prowadził budowę śródlądowej łodzi kanonierskiej „Thorn". Wykładał teorię budowy statków w Królewskiej Szkole Nawigacyjnej. Jego syn Johan Wilhelm Klawitter po powrocie z Anglii w 1827 r. założył na Brabanku położonym poniżej ujścia Kanału Raduni, własną stocznię. Stocznia Klawitterów została zorganizowana na sposób zachodnioeuropejski. Działalność zaczęto od budowy drewnianych żaglowców typu bark i fregata, stopniowo przechodząc do statków żelaznych o napędzie parowym. Do 1877 r. zbudowano prawie 120 statków o drewnianych kadłubach. W 1855 r. rozpoczęto budowę żelaznych parowców. Stocznia przez lata rozwijała się. Kolejnym jej właścicielem był Julius Wilhelm Klawitter. Na początku XX w. przeniesiono całą produkcję na Polski Hak. O starej tradycji Brabanku przypomina dzisiaj nazwa ulicy Stara Stocznia. Po I-ej wojnie światowej ze względu na pogarszająca się koniunkturę, konkurencję na rynku oraz odcięciem od zamówień z Rosji przedsiębiorstwo popadło w trudności. W 1931 roku stocznię zamknięto. Pomnik grobu rodziny Klawitterów upamiętnia trzech kolejnych właścicieli jednego z najstarszych zakładów budownictwa okrętowego w historii Gdańska.