†

Kościół Łódź Chrystusa

Historia i opis
Kamień węgielny pod budowę świątyni położono 29 sierpnia 1764 r. Nastąpiło to w kilka lat po wielkim pożarze miasta (1758) r., który strawił ewangelicki Kościół Pokoju, znajdujący się poza murami miejskimi. Projektantem kościoła był Carl Gotthard Langhans (1732‒1808).
Budowa prowadzona była przy znacznej pomocy finansowej króla Fryderyka II. Kościół poświęcono i oddano do użytku 14 lutego 1773 r. Nadano mu nazwę „Łódź Chrystusowa” (z niemieckiego „Schifflein Christi”).
Trójnawowy kościół o wymiarach 25 × 50 m, z emporami w nawach bocznych, kryty czterospadowym dachem z ceramicznej dachówki, był budynkiem murowanym i otynkowanym. Był budowlą orientowaną. Od strony zachodniej do bryły przylegały dwie dwukondygnacyjne wieże, dobudowane w późniejszych latach, pierwotnie zakończone potężnymi kopułami. W latach 1796‒1797 zmieniono ich kształt. Nowe hełmy w kształcie obelisków zaprojektowano na wzór wież katedry poznańskiej. Wnętrze kościoła, utrzymane w stylu barokowym, wyposażone było w barokowy ołtarz oraz barokowy prospekt organowy i chór. Elewacja, również barokowa (udekorowana boniowaniem, sztukaterią, pilastrami oraz innymi charakterystycznymi dla tego stylu elementami), mimo ozdób była skromna, pozbawiona przepychu i nie wyróżniała się swą forma architektoniczną.
W czasie oblężenia miasta w 1945 r. został zniszczony. Pozostałe ruiny wysadzono w powietrze i rozebrano w 1962 r.
W 2003 roku teren, na którym dawniej stała świątynia, przekształcono w lapidarium upamiętniające istnienie kościoła. Projekt lapidarium wykonał architekt Dariusz Wojtowicz.
Zagospodarowany teren spełnia funkcje rekreacyjne. Jest to miejsce publiczne z elementami małej architektury (elementy przestrzenne, np. rzeźby, zieleń). Obszar lapidarium ze względu na ukształtowanie terenu, położony jest poniżej poziomu chodnika (o ok. 84 cm). Lapidarium zbudowano z cegły klinkierowej, tworząc zarys dawnego kościoła. W ten sposób zagospodarowano relikty ścian i filarów fundamentowych. Z powodu przepisów dotyczących szerokości ulicy, lapidarium nie ma właściwych rozmiarów dawnego kościoła. Zostało ono okrojone od strony południa o ok. 1 m. Po tej stronie brakuje więc murka będącego zarysem dawnej ściany. Podłoże wewnątrz obiektu wyłożono kostką brukową oraz kamieniami.
W lipcu 2006 roku, wewnątrz lapidarium umieszczono kompozycję przestrzenną pt. „Kondycja Ludzka”, składającą się z trzech rzeźb autorstwa Renaty Banaś. Kompozycja jest repliką pracy dyplomowej artystki.

https://pl.wikipedia.org/wiki/...BA_Chrystusowa_w_G%C5%82ogowie