Góra Słoneczna

Szczyt 949 m stanowiący bliźniaczą, pn. kulminację Kalenicy. Razem z nią tworzy drugą co do wys. grupę G. Sowich, a zarazem najwyższą część ich środkowego członu. Od zach. opada ku Zimnej Polance, oddzielającej ją od Rymarza. Ku pn. odchodzi od S. długie ramię z Korczakiem, za którym rozdziela się na boczne grzbiety zajmujące pn.-wsch. część G. Sowich, pomiędzy dol. Pie-szyckiego Potoku na zach. i Bielawicy na wsch. S., wraz z Kalenicą, zbud. jest z prekambryjskich paragnejsów i migmatytów z niewielkimi soczewa-mi amfibolitów i serpentynitów. Występuje też akty-nolit i chromit, a znajdowano również beryle. Na zach. zboczu i pod wierzchołkiem wyrastają nie-wielkie skałki gnejsowe, m.in. Słoneczne Skałki. Cały masyw porośnięty jest lasem świerkowe-buko-wym regla dolnego, przechodzącym w partii szczy-towej w las górnoreglowy. Lasy te wchodzą w obręb PKGS. Las na wierzchołku objęty jest ochroną w rez. przyr. Bukowa Kalenica. Występują tu skarłowaciałe formy buka zwyczajnego (Fagas si-lvatica) przemieszane z jaworem (Acer pseudopla-tanus), świerkiem (Picea excelsa) i jarzębiną (Sor-bus aucuparia). Znacznie bogatszy jest skład gat. runa, w którym m.in. można spotkać narecznicę samczą (Dryopteris filix-mas) tworzącą dnie kępy. szczawik zajęczy (Oxalis acetosella), marzankę won-ną (Asperula odorata), konwalijkę dwulistną (Ma-janthenum bifolium) i śmiałka pogiętego (Descham-psia flexuosa). Sporą część terenu zajmują płaty borówczysk (Yaccinium myrtillus). Na pn. zboczu S. rośnie też czosnek niedźwiedzi (Album ursinum), lilia złotogłów (Liliam martagon), wawrzynek wil-czełyko (Daphne mezereum), czerniec gronkowaty (Actaea spicata) i szereg innych.


Notatka: Artykuł nadesłał RADOSZKA.