Ulica Mickiewicza Adama

Podmiana.

do Jac64: Dziękuję :))

Pozwoliłam sobie na przypisanie do ul.Mickiewicza (a w opisie dodałam link).

do ZPKSoft: Przepraszam za ingerencję w opis zdjęcia , jest to dla mnie pierwsze podejście i nie wiem na ile mogę sobie pozwolić :)

do ZPKSoft: A pozwalaj Sobie ile tylko chcesz :)

do mar: Uff, ulżyło mi :))

do ZPKSoft: :))

do mar: Nawet nie wiem jak masz na imię, bo ja jestem Zosia :))

do ZPKSoft: Marysia :)

O, jak miło. Teraz Panie pójdą na wspólne zakupy do jakiejś galerii aby poplotkować i przypieczętować tą znajomość ;))))

do mar: Miło mi :))

do ZPKSoft: Mnie też :)

do pawulon: Zapraszamy do towarzystwa , panowie też są mile widziani :))

do pawulon: Nie lubię zakupów, galerii i marketów.

do ZPKSoft: Mów kiedy i gdzie a będę ;)

do mar: To tak jak ja. Idę tam kiedy muszę, a że nie muszę więc nie chodzę ;))

do mar: To zapraszam Marysię i Ciebie na wycieczkę na Wzgórza Strzelińskie , oczywiście z osobami towarzyszącymi :))

do ZPKSoft: Super, jak moja druga połowa nie będzie miała nic w planach to reflektujemy. Tylko musi to być weekend ze słoneczkiem i ciepełkiem ;))

Pohlmannstrasse to obecnie Mickiewicza.

do Mariusz Brzeziński: Dziękuję.

piękna kamienica!
budynek (można przeczytać)Arnolda Kriedte ówczesny wydawca pocztówek naszego miasta.Stał jako narożny budynek (w lewo)ul.Mickiewicza (w prawo)widoczny zjazd z ul.Groblowej na Małogroblową .

Brawo Łowca.Narożna kamienica Pohlmannstrasse i Grabenstrasse z Księgarnią Kriedtkego nieistniejąca od 1945 r wraz z całym trójkątem obecnej ul.Mickiewicza, Groblowej i Małogroblowej zwana dzisiaj Placem Niepodległości, Tam gdzie witryna sklepowa po lewej stronie wejścia stoi głaz z plakietą upamiętniającą twórców Roty i Tadeusza Kaubego

A widoczny w tle wysoki gmach to kiedys Victoria schule - szkola dla dziewcząt a dzisiejszy Zespół Szkół Gastronomic zno -Hotelarskich przy ul.C.Skłodowskiej róg Małogroblowej. Ta narozna - widoczna na zdjeciu część gmachu została zniszczona w 1945 r i w latach 60-tych ubw. dobudowano taki bezstylowy PRLowski klocek w którym dzisiaj jest i stołówka i świetlica szkolna.

Z moich ustaleń wynika, że kamienica po prawej stronie zdjęcia to Mickiewicza 4. :)

do Lilith_87: Czyli był by to widok z pl. Niepodległości? Jeśli tak to pasuje. Kamienica z wieżyczką istnieje i ma adres pl. Niepodległości 5, ale Mickiewicza 4 musiała by być za plecami, bliżej Rynku. Ta po lewej to najprawdopodobniej pl. Niepodległości 4, a ta po prawej nie istnieje.

do pawulon: Zgadza się, ta po prawej nie istnieje :) W tej z wieżyczką mieści się Cech Rzemiosł Różnych. Ostatnia to róg Mickiewicza i Pl.Niepodległości w którym mieści się na parterze jakiś bank. Zdjęcie zrobione jakby spod Arkad :)

do Lilith_87: Dzięki za potwierdzenie moich przypuszczeń. Zaraz wszystko ładnie opiszę i podopisuję ;)

do pawulon: Dzięki za wzorową lokalizację.

do Mariusz Brzeziński: Proszę bardzo, ale to głównie dzięki Lilith_87. Ja ten widok znałem z natury, ale co do miejsca skojarzeń nie miałem sprecyzowanych. Dzięki jej/jego komentarzowi coś mi zatrybiło, a resztę sprawdziłem na Geoportalu ;)

To zdjęcie ok.1941-1944 r z zagospodarowaną północną stroną obecnego Placu Niepodległości. Na tym zrównanym terenie stała Żydowska Synagoga zniszczona już w październiku 1939 r wraz z północą zabudową trójkąta Mickiewicza - Groblowa - Małogroblowa. Widoczny fragment najwyższej kamienicy ówczesnego Grudziądza sąsiadujący z prawej z Księgarnią Arnolda Kriedte a z drugiej z Kawiarnią Germania i tworzący południowy trójkąt w/w ulic został zniszczony w lutym 1945 r. Po odgruzowaniu na terenie obydwu trójkątów utworzono skwer a na dolnym południowym posadzono 3 choinki i nadano nazwę Placu Wolności a od 1989 r Placu Niepodległości . Pragnę dodać,że na widocznym na zdjęciu skwerze po Synagodze dzisiaj stoi pomnik poświęcony Marszałkowi Piłsudskiemu i Jednostkom Wojskowym przedwojennego Grudziądza.

Witam, można przypisać b548327. Pozdrawiam.

Tak wyglądało wnętrze z ołtarzem głównym kościoła ewangelicko - unijnego przy ówczesnej Pohlmannstrasse a obecnej Mickiewicza . Taki wystrój kościoła przetrwał do 1945 r . Piękna mozaika oraz boczne empory dodawały mu blasku. Już w 1841 r. kościół ewangelicki na Rynku poświęcony w 1785 r. okazał się zbyt ciasny na potrzeby rozwijającej się miejscowej parafii. Starania o budowę większej świątyni, ponawiane w kolejnych latach, szły dość opornie. Wprawdzie w 1870 r. projekt przedstawił Martini z Torunia, ale dopiero w 1881 r. zakupiono leżące na wschód od Starego Miasta obszerne "tabaczane pole" nad Trynką, przy dzisiejszej ul. Mickiewicza, a sięgające wzdłuż kanału aż do dzisiejszej ul. Kosynierów Gdyńskich. W 1889 r. zbudowano tam budynek I plebanii (proj. Krüger). Plany nowego kościoła na 1600 miejsc siedzących sporządził popularny architekt August Menken z Berlina. Poświęcenie kamienia węgielnego nastąpiło 21 maja 1896, a uroczystość poświęcenia gotowej budowli 20 czerwca 1898. Wkrótce potem obok wzniesiono dalsze domy mieszkalne dla pastorów i pracowników kościelnych, a 28 stycznia 1910 poświęcono Dom Ewangelicki z salą na 600 miejsc (według innych źródeł na 1200), w której odbywały się różnego rodzaju zgromadzenia, koncerty i dodatkowe nabożeństwa świąteczne. Kościół jest budowlą ceglaną, neogotycką, wzniesioną na osi północ-południe. Wnętrze jest trójnawowe, z transeptem i płytkim prostokątnym prezbiterium. Potężna (67 m wysokości) wieża w fasadzie do 1945 r. była zwieńczona strzelistym hełmem, po wojnie nie odbudowanym, co jest dużą stratą nie tylko dla bryły świątyni, ale i dla panoramy Grudziądza, w której stała się ważnym akcentem wertykalnym i jednym z symboli miasta. Transept i prezbiterium otrzymały trójkątne szczyty ozdobione blendami i sterczynami. Nad nawą główną i transeptem wznosi się dach dwuspadowy, nad nawami bocznymi poprzeczne daszki trójpołaciowe, osobne dla każdego z przęseł. Malownicze jest rozwiązanie partii prezbiterialnej, gdzie w addycyjny sposób zestawiono narastające bryły zakrystii i innych pomieszczeń pomocniczych, ośmiobocznych wieżyczek schodowych, krytych zróżnicowanymi dachami.

Neogotycka szata budowli jest typowa dla berlińskiej szkoły architektonicznej schyłku XIX w. i w żaden sposób nie nawiązuje do specyfiki gotyckiego budownictwa regionu (por. np. kościół poewangelicki tego samego autorstwa w Obornikach Wielkopolskich). Elewacje boczne są oszkarpowane, wnętrze oświetlają ostrołukowe okna. Halowe trójnawe wnętrze zostało rozdzielone żeliwnymi filarami, wspierającymi drewniany strop. Przestrzeń naw bocznych pierwotnie wypełniały drewniane empory. Prezbiterium połączone jest z nawą profilowanym łukiem. Po wojnie empory usunięto, a filary obudowano. Jasno tynkowane wnętrze nabrało w ten sposób odmiennego wyrazu, nawiązującego do neogotyku angielskiego. Małe okna, dawniej oświetlające przestrzeń pod emporami, zostały zamurowane. Murowany chór muzyczny zbudowano w latach 70. Właściwie nic nie przetrwało z kosztownego i efektownego wystroju wnętrza z czasów budowy. Były to witraże i malowidła ścienne, rzeźbiony ołtarz z porfirowymi kolumnami, ambona i wielkie organy (dzieło firmy Gebr. Dinse). Nad ołtarzem scenę Ostatniej Wieczerzy namalował Karl Busch z fundacji Gustava Roethego, byłego wydawcy popularnej miejscowej gazety niemieckiej Der Gesellige.

Ze współczesnego wyposażenia wyróżnia się wielki krucyfiks w prezbiterium oraz figura Niepokalanego Serca i stacje Drogi Krzyżowej dłuta Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej. 30-głosowe organy elektroniczne zostały zakupione w Niemczech w 1969 r.

Chyba Mickiewicza 17.

do Krzyś_: Przypisane.

Wymiana, inne źródło, uzupełnienie autora, korekta datowania.

Witam , panie spacerują ulicą Mickiewicza za nimi w tle nie istniejąca już od II WŚ kaminica Mickiewicza Nr 3 "
Pozdrawiam.

Znaczniki mile widziane.