Stanowisko ogniowe nr 3

Stanowisko ogniowe nr 3 byłej 31. Baterii Artylerii Nadbrzeżnej im. H. Laskowskiego zbudowane w 1935 r. Adaptowane w 1948 r. na stanowisko nr 2 (obiekt nr 202) 13. Baterii Artylerii Stałej. Żelbetowy, monolityczny blok o masie ponad 1600 ton i wymiarach 10,40m x 12,80m mieścił na dolnej kondygnacji komorę na pociski i ładunki miotające oraz przedsionek, służący także jako schronienie dla załogi. Na stropie ustawiona była armata morska firmy Bofors kał. 152,4 mm, osłonię­ta wielobocznym przedpiersiem. Amunicja transportowana była do dział dwoma specjalnymi winda­mi o napędzie ręcznym. Komory amunicyjne były przewietrzane ręcznym wentylatorem znajdującym się w przedsionku. Wyloty wentylacji grawitacyjnej znajdowały się w przedniej części przedpiersia. Działo było doskonale zamaskowane parasolem z rozpiętymi siatkami maskującymi, co skutecznie utrudniało Niemcom zlokalizowanie baterii podczas obrony Wybrzeża w 1939 r.

Udana koncepcja architektoniczna tych stanowisk artyleryjskich posłużyła za wzór przy budowie nowych, powojennych Baterii Artylerii Stałej w latach 1946-1957.

Po wojnie schron przebudowano i ustawiono na nim radziecką armatę kal. 130 mm, pociętą na złom w 1992 r.