Pomnik Księgi Henrykowskiej

Ten stojak jakoś nie pasuje do tych kamiennych płyt, na dodatek korozja już go od gleby podgryza...

Nie pokusiłeś się, aby tekst uwiecznić w kadrze?

W „Księdze Henrykowskiej” znalazłem ciekawostkę dotyczącą posiadłości Nietowice.
„Zaczyna się rozdział o Nietowicach. (…) O tej posiadłości należy wiedzieć, że ma 7 małych łanów. Był zaś dziedzic tej posiadłości, imieniem Stefan z Kobylej Głowy, przydomkiem Kotka. Ten dlatego nazwany był Kotką, ponieważ – jak kot w czasie nocy biega i poluje na swój łup – tak i on w nocnych wyprawach częstokroć polował na cudze rzeczy. Ten Kotka r.P. 1278 sprzedał 2 łany ze wspomnianej majętności dwom mieszczanom w Münsterbergu, mianowicie Tammonowi z Wide i Janowi z Paczkowa za 30 grzywien używalnych pieniędzy, pod tym warunkiem, iż ci mieszczanie lub ich następcy płacić mają wyżej wymienionemu Stefanowi lub jego następcom z tych łanów co roku na święto św. Marcina tytułem czynszu 5 wiardunków bieżącej monety i 2 pary butów skórzanych i tak posiadać te łany, jako wolne od wszelkich opłat i posług, a sam Stefan lub jego następcy wykonywać mają na rzecz władcy pełne posługi z tych dwóch łanów wraz z pozostałymi pięcioma innymi”.
LIBER FUNDATIONIS CLAUSTRI SANCTE MARIE VIRGINIS IN HENRICHOW.
W 1000-lecie Biskupstwa Wrocławskiego. Z tekstu łacińskiego przetłumaczył Roman Grodecki. Wrocław 1991.

Od 1989 do 2015 r. też Niemcy wykupywali polską ziemię.

Nie wiem dlaczego czynsz był pobierany właśnie 11 listopada (święto św. Marcina).

do BAL†: Na życzenie.

do ZPKSoft:

do Wacław Grabkowski: Czarny okres.

do WW: W latach 90. w zachodniopomorskim bywałem u pewnego chłopa, którego ojciec w czasie II wojny światowej uratował Żyda od śmierci. Tego ojca dopiero na starość powalił strach przed Niemcami. Miewał lęki, ukrywał się w miejscach trudnych do wykrycia. Kiedy umarł pojawili się Niemcy, którzy oferowali synowi granty za jakieś uzgodnienia za ziemię. Syn pokazał mi odznaczenie za uratowanie jednego życia, tak jak za cały świat. I co teraz? Ojciec uratował jedno życie, a syn klepie biedę i ogląda się na Niemców. Znałem jego ojca i jego skromność i honor wpisuje się w los Polaków, którzy nigdy nie wyzbyli się miłosierdzia.

do Wacław Grabkowski: Jaki wniosek z tej historii?

I tak wyłapałeś kilka istotnych szczegółów na terenie Opactwa, które ja pominąłem ... chyba więcej uwagi poświęcałem wówczas swojej połowicy :)

Cracusiacu, jesteś już tak blisko Gęsińca. Zapraszamy na kawę.

do ZPKSoft: Dziekuje za zaproszenie, niestety jutro rano wracam do domu.