PKO Bank Polski

Budynek został zrealizowany wg projektu budowniczego Halaburda ok. 1818-1823 roku - z przeznaczeniem na Kancelarię Obwodu Ordynacji Zamojskiej. Od 1867 r., wraz z utworzeniem powiatu janowskiego, ordynaci wydzierżawiali budynek na potrzeby administracji powiatowej. Wg wykazów z II pol. XIX w. mieściły się tu m.in. Biuro Powiatu, Kasa Okręgowa, Dom Komisarza i Naczelnika Powiatu oraz dom budowniczego kluczowego, dom szlakowego oraz lazaret wojskowy urządzony w dawnej oberży.Po 1945 roku był siedzibą Miejskiej Rady Narodowej, a następnie Urzędu Pocztowo-Telegraficznego. Obecnie budynek funkcjonuje jako mieszczący usługi oraz siedzibę administracji publicznej - mieszczą się w nim m.in.: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Bank PKO BP i Muzeum Regionalne. Zrealizowana inwestycja polegała m.in. na remoncie elewacji powiązanym z odtworzeniem zniszczonych profili detali architektonicznych, w tym układu boniowania i gzymsów, montażu, a także prac konserwatorskich przy stolarce okiennej, wykonaniu nowych schodów zewnętrznych wraz z balustradami, montażu nowych obróbek blacharskich, czyszczeniu i malowaniu parapetów zewnętrznych. Przy malowaniu elewacji nawiązano do kolorystyki historycznej (na podstawie źródeł pisanych z 1867 tj. dokumentu „opisanie do aktu podawczego zabudowań i ogrodzeń pod N-361 to jest Zabudowań i ogrodzeń, wskład jej wchodzących – w mieście Janowie” dokumentacji archiwalnej z roku 1867” - gdzie m.in. wskazano, że „(…) Ściany domu okólne i przedziałowe massiw z cegły na wapno zmurowane, z gzymsami wysadzonemi wokoło okapów i między parterem a piętrem – domu ściany obtynkowane na gładko i pomalowane kolorem żółtym z pozostawieniem gzymsowań biało – (…)”.Dla przypomnienia - miasto Janów Lubelski założone zostało w 1640 roku (przywilej lokacyjny datowany jest na 11 sierpnia 1640 roku) - na gruntach wsi Biała przez Katarzynę z Ostrogskich Zamoyską i stanowiło centrum obwodu Ordynacji w latach 1829-67; w tym czasie zwane było Janowem Ordynackim. Nowo powstałemu miastu został nadany herb wyobrażający Matkę Bożą. Związane było to z objawieniami jakie miały miejsce w XVII wieku.Drugi etap rozwoju miasta wiązał się w I poł. XIX wieku - z osobą Ordynata Stanisława Kostki Zamoyskiego, wybitnego działacza, mecenasa sztuki, ale także znakomitego gospodarza ordynacji, propagatora przemysłowego rozwoju. Janów na pocz. XX w. był miasteczkiem liczącym ok. 2, 5 tysiąca mieszkańców z 462 domami (w większości drewnianymi). Po pożarach w 1804 i 1805 roku – Zamoyski rozpoczął odbudowę miasta jako jednego z ważniejszych uprzemysłowionych dóbr, stawiając na manufakturę sukienniczą. W tym czasie powstała konieczność przygotowania odpowiednich budynków administracyjnych, urzędniczych i mieszkalnych. Generalnie, zgodnie z założeniami powstawały budynki dwutraktowe, parterowe z dachami naczółkowymi. Wyjątkiem był omawiany budynek, różniący się wielkością (dwie kondygnacje), układem wnętrza (z sienią przejściową na osi) oraz efektowniejszym opracowaniem elewacji (zryzalitowana część środkowa z boniowanym parterem). Info. za : Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków