Wieża

Większa część tych schodów jest jednokierunkowa - i dobrze bo ciężko się na nich minąć :) Pewnie pod koniec października na szczycie wieży nie ma tego upierdliwego roju much, który mnie stamtąd szybko przepędził w zeszłym roku :)

Co oznacza w ścieżce adresowej "Dzielnica Sobieszów 71849" ta cyfra?

do Neo[EZN]: Na szczycie wieży latały jakieś muszki, poza tym donośnie brzęczały pszczoły, które oblegały kwiaty (!) tej zielonej rośliny, która porasta mury zamkowe. To chyba ich ostatni "popas" przed zimą.

do jelonek: Ja zauważyłem na początku sierpnia, że pszczoły uwielbiają winobluszcz - kiedy przechodziłem obok tej rośliny to słychać było i widać rój - tak jest - rój pszczół.

Zaatakowały was prawdopodobnie meszki. Ta banda zbita w chmarę krąży właśnie wokół tego odeskowanego wyjścia po prawej. To tam nacierają od czoła zaskoczonych turystów. Dobra meta :) Jak im posmakuje jakaś skóra, to szarżują bez litości.
Myślałem, że tylko mnie to spotkało, ale jak przepatrywałem zdjęcia w obiekcie natknąłem się właśnie na twoje.
Trzeba coś z tym zrobić, bo zauważyłem iż kilka osób wycofało się przed wejściem na wieżę.
Wy byliście na wieży w 2012 r., a my w 2018 i nadal tam są :)

do Wacław Grabkowski: A to ciekawe - trudno uwierzyć w to że nikt z obsługi nie zauważył tego problemu. Taki fajny punkt widokowy a nie potrafią sobie poradzić z tymi irytującymi robakami :(

do Neo[EZN]:

Szukalem...szukalem...ale jedynne co znalazlem

Może to i sztuka, ale na obiekcie zabytkowym to wandalizm.

Tomasz Dudziak w "Pomniki Dawnego Prawa', zeszyt 29-30 marzec-czerwiec 2015 w artykule "Kamienne głowy, kamienne maski" - katalog pisze: "Dwie głowy męskie - fragmenty zniszczonego po 1945 r. pomnika ofiar I wojny światowej, który stał na terenie ruin palatinum (na jego miejscu stoi obecnie pomnik papieski ). Relikty pomnika wmurowano w ścianę wieży podczas niedawnego remontu - jak można sądzić - w intencji stworzenia zagadkowej ciekawostki dla zwiedzających, a jednocześnie zachowania pamiątkowych detali".

Jeden z przewodników sudeckich napisał tak:

"Legenda: O kamiennych twarzach na stołpie Zamku Chojnik"

"Na średniowiecznym Dolnym Śląsku rycerze rabusie tzw. raubritterzy stali się powodem poważnych problemów społecznych. Szlachetnie urodzeni odstępowali od rycerskich ideałów wykorzystywali swoje wojskowe umiejętności w niegodziwy sposób, najczęściej rabując każdego kto się napatoczył. Sieć zamków wzniesiona jeszcze za czasów Bolka I a rozbudowana przez jego wnuka Bolka II stanowiła dla nich dogodną bazę wypadową. Wiele z nich zostało przez niegodziwców odziedziczona lub zagarnięta siłą, a następnie zamieniona w tzw. zbójeckie gniazda. Poszczególne bandy liczyły od kilku do nawet kilku dziesięciu osób najczęściej szlachetnie urodzonych. W swoim czasie zbójeckimi gniazdami stały się takie zamki jak Homole, Podskale, Gryf, Lenno, Niesytno czy właśnie Zamek Chojnik.
Działo się to w XV wieku. Na zamku Chojnik osiadło dwóch rycerzy rabusiów wraz z niewielką drużyną rycerską. Dawali się we znaki okolicznym miastom rabując kupców, którzy przemierzali szlaki handlowe łączące Jelenią Górę z Bolkowem i dalej w Wrocławiem. Sam rabunek często nie wystarczał i kupcy tracili zarówno cały dobytek jak i życie. W walkę w rozbójnikami na terenie całego Dolnego Śląska zaangażował się król Węgier Maciej Korwin, który wydał swoim oddziałom polecenie zdobycia i zniszczenia gniazda zbójników. Sprawy jednak nie potoczyły się po myśli okolicznych mieszkańców, bo monarcha zaangażował się w strawy austriackie więc pod Chojnik podszedł jedynie niewielki jego oddział wspierany przez najemników opłaconych przez władze Jeleniej Góry i Bolkowa. Wojskowi dostali polecenie odbicia zamku z rąk niegodziwców, mogli wyciąć rabusiów w pień za wyjątkiem dwóch hersztów. Przywódcy na tyle dali się we znaki ludności, że dla nich miała być wymyślona specjalna, a za razem bardzo okrutna kara. Oblężenie trwało kilka dni, wycieńczeni obrońcy ginęli jeden po drugim i w pewnym momencie wtargnięcie na dziedziniec główny stało się jedynie formalnością. Dwaj szefowie zostali spętani i postawieni przed obliczem dowódcy wojsk oblężniczych, a ten po krótkim namyśle postanowił poddać więźniów wyjątkowo okrutnej karze pozbawienia życia. Ścięcie byłoby zbyt szybkie i szlachetne dla tych dwóch, powieszenie nie byłoby przestrogą dla innych chcących podjąć się tego fachu, więc pozostała jedna opcja.
Współczesne wejście do wieży zamkowej jest stosunkowo nowe, bo powstało w czasach nowożytnych. Miało ono udogodnić wejście dla wieże dla licznie odwiedzających ruiny turystów. Niegdyś do środka można było się dostać jedynie gankiem obiegowym, który wiódł niemal do samego szczytu. Znajdował się tam zarówno portal do dziś istniejący jak i duże gotyckie okno umożliwiające wartownikom obserwacje okolicznych terenów.
Dowódca kazał ogłuszyć jeńców i zamurować ich żywcem na wieży. Ustawiono nieprzytomnych w oknie, które zostało zamurowane tak aby same twarze wystawały poza lico wieży. Twarze również zostały pokryte zaprawą tak aby nie mogli nic słyszeć ani mówić. Jedyne co nie zostało zalepione to oczy aby mogli patrzeć na przód i nozdrza aby zbyt szybko nie umarli z powodu niedotlenienia.
Ten wyjątkowo okrutny sposób wymierzenia kary śmierci miał dwojaki powód. Z jednej strony miał doprowadzić do agonii skazańców, a drugi ku przestrodze dla kolejnych właścicieli zamku. Gdy tylko nadejdzie chęć rozboju dwie twarze mają przypominać jak skończyli poprzedni rabusie zajmujący Chojnik.
Śmierć nadeszła dopiero po kilku dniach z głodu a przede wszystkim z odwodnienia. Podobno smród rozkładających się ciał unosił się nad wieżą jeszcze przez kilka tygodni. Swąd wabił padlinożerne kruki, które zachęcone wonią lądowały na wystających głowach i próbowały wydziobać jeszcze co nieco przez dziury po oczach. Kamienne twarze przetrwały do dzisiaj, a przyglądając się im z dziedzińca można dostrzec dwie dziury po oczach i niewielkie dziurki na spodzie nosa. Gdyby dzisiaj jakiś ciekawski turysta zaczął kuć ścianę wewnątrz wieży na wysokości twarzy odkryłby dwa otwory o ludzkich kształtach. Szkielety za pewne już się nie zachowały, może niewielka kupka kości skrzętnie upchana pod własnym ciężarem w dziurze gdzie niegdyś były nogi rozbójników."
Autor: Gracjan Kielijański

do vetinari: Ja też szukałem. Napisałem nawet do dzierżawcy z prośbą o informacje. Niestety bez rezultatu.

do slawekh: Co jest wandalizmem?

do slawekh: Masz rację.

do TW40: Dziękuję bardzo. Sam bym do tego nie doszedł. Pełen szacunek!!!

do TW40: No i tajemnica rozwiozana, super :-)

do karku: Ja też nie. Dobrze, że człowiek gromadzi to i owo...

do karku: Czternastowieczny stołb i fragmenty nowożytnej rzeźby wkomponowane w mur. Rejestr zabytków nr 85 z dnia 25.10.1949 r

do slawekh: Szanuję Twój pogląd na tą sprawę, jednakże mam trochę inne zdanie. Wandalizmem nazwałbym zniszczenie tablicy upamiętniającej ofiary wojny (zakładam że sama się nie rozpadła). Nie wydaje mi się (aczkolwiek wiedzy fachowej nie posiadam) aby to była decyzja jakiegoś urzędnika. Uważam że optymalnie było by podjąć starania o odtworzenie tegoż pomnika. Zaś samo umiejscowienie pomnika papieskiego w tym miejscu, moim zdaniem jest pomysłem dość niefortunnym.
Według mnie, dobrze się stało że chociaż te głowy się uratowały. Zwróciły moją uwagę, dzięki pomocy Forumowiczów (TW40) wiem skąd się tam wzięły.

do karku: Każda miejscowość po Wielkiej Wojnie miała pomnik ofiar. Zniszczono lub przerobiono wszystkie. Kilka się zachowało bo np. wylądowały nazwiskami w stronę ziemi. To nie był wandalizm to była planowa akcja polonizowania niemieckich ziem zatwierdzona odgórnie w majestacie prawa tych co wygrali wojnę. Odtworzyć jak najbardziej tylko kto to zrobi. Nawet nie mamy ulic z nazwiskami zasłużonych Niemców dla regionu. Mi tylko chodzi o to, że zabytek to być zabytek bez ozdobników. Jeżeli będziemy przechodzić obojętnie to nie bądźmy zaskoczeni gdy zobaczymy kiedyś, na jakimś zabytku, fachowców od styropianu.

do slawekh: Masz rację w zupełności ale w tym przypadku (tym konkretnym) dobrze że chociaż te twarze ocalały. Być może stołb z XIV w. to nie jest idealne miejsce ale dzięki temu że tak wysoko, nie wykuje ich ktoś jak płaskorzeźb spod Sulistrowiczek.
Pozdrawiam serdecznie.

do karku: O które miejsce koło Sulistrowiczek chodzi ?

do ZPKSoft: Kiedyś dawno (około 25 - 30 lat w tył) jeździłem z Tatą do Sulistrowiczek po wodę do źrudła (Tata był herbaciarzem i cenił smak dobrej wody). Było tam (może nadal jest) jakby wejście do parku, portal, brama - coś takiego. Dokładnie nie pamiętam bo to szmat czasu ponadto musiałem nosić baniaki z wodą. Pamiętam jak Ojciec ubolewał że z miesiąca na miesiąc ubywa na nim płaskorzeźb. Któregoś razu Tata powiedział że "ludzie to sku...ny" - już nie było ani jednej płaskorzeźby.

Myślę że mogło chodzić o to miejsce:
Dawniej: Park "Venedig"

do karku: Chodzi o to . Znam to miejsce, też jeździliśmy po wodę od 1990 do 2002 a potem do Przerzeczyna.

do ZPKSoft: Jakby mi ktoś fleszem po oczach strzelił - jakoś tak to wyglądało. Wybacz ale byłem wtedy podrostkiem - o innych rzeczach się myślało...
To jest pewnie to miejsce.

do chrzan233 : Gracjan jest teraz najczęściej na zamku we Wleniu.