Zespół dworsko-pałacowo-parkowy Radziwiłłów, zajmuje powierzchnię ponad 10 ha i usytuwany jest na posesjach 1-7 przy ul. Kacpra Walewskiego.
W jego skład wchodzą: część rezydencjonalna - dwór Kosickich i pałac Radziwiłłów, park krajobrazowy, budynki folwarczne, administracyjne i gospodarcze, wzniesione w 2. poł. XIX i 1. poł. XX w. (między innymi dom administratora, kuźnia, dom ogrodnika, dwie stajnie), które w większości pozbawione są cech stylowych. Wszystkie obiekty zbudowano z kamienia wapiennego i cegły.
Dwór Mikołaja Reja (obecnie muzeum) położony we wschodniej części parku, to piętrowy budynek przykryty wysokim dachem z lukarnami, z dwoma wysuniętymi z fasady zachodniej alkierzami. W centralnej częśći elewacji frontowej i ogrodowej znajdują się ganki wsparte kolumnami toskańskimi, zwieńczone trójkątnymi wystawkami; ganek fasady głównej ma z obydwu stron niskie tarasy z kamiennymi balustradami, które otaczają również taras przy bocznej elewacji północnej oraz balkony ganków wejściowych. Elewacje dworu, ujęte narożne lizeny, pozbawione są zdobień, z wyjątkiem kilku profilowanych obramień okien. Wnętrza zostały całkowicie przekształcone w drugiej połowie XX w.
Neoklasycystyczny pałac, wystawiony przez Michała Radziwiłła w południowo-zachodniej części parku, to piętrowy budynek na wysokiej podmurówce, z monumentalnym portykiem kolumnowym na środku fasady głównej; dwie pary potężnych toskańskich kolumn wspierają gładki trójkątny tympanon. Wnętrza budynku zostały znacznie przekształcone, z wyjątkiem sieni wejściowej z filarem.
Park krajobrazowy, zachował ślady dawnej dyspozycji geometrycznej (włoskiej), z grupą starych dębów, kasztanowców, platanów, kilku drzew iglastych oraz oryginalnych krzewów, wsród których występuje jedyny w Polsce okaz perukowca podolskiego.
Przed budynkiem muzeum znajduje się cokół z popiersiem Mikołaja Reja.
