Kolumna pasyjna usytuowana jest przed klasztorem Kamedułów na Srebrnej Górze. Kiedyś wyznaczała granicę dostępu do klasztoru dla kobiet (dziś mogą podejść pod kościół).
Dokładna data oraz powód jej powstania nie są jasne. Badaczka krakowskich kapliczek i miejski konserwator zabytków podaje w swych publikacjach wykluczające się daty. W publikacji "Kapliczki, figury i krzyże przydrożne w Krakowie", z 1995 r. datuje ją na na poł. XVII w., podobnie jak w artykule o takim samym tytule w Encyklopedii Krakowa z 2000 r. Jednak w opublikowanym w tym samym roku wystąpieniu na sesji naukowej, zatytułowanym "Historia Krakowa kapliczkami pisana", twierdzi się, że obiekt jest owocem wizyt króla Jana III Sobieskiego w klasztorze Kamedułów w 1683 r. przed i po wiedeńskiej wiktorii oraz przyjęcia, wydanego w związku ze zwycięstwem na jego cześć.
Barokowa kolumna z marmuru ustawiona jest na czworobocznym marmurowym postumencie. Na szczycie znajduje się kapliczka w formie nasady z czworościennego bloku nakrytego daszkiem, który podtrzymywany jest przez tralki w narożach. Całość ma wysokość 8,5 m. Na ścianach nasady i postumentu wyryte są sceny pasyjne. Górne (zidentyfikowane) sceny to: Cierniem koronowanie, Upadek pod krzyżem, Przybicie do krzyża, Ukrzyżowanie. Na ścianach postumentu: Chrystus w Ogrójcu, Biczowanie, Chrystus przed Piłatem, Chrystus u słupa.
Kolumna jest dziełem warsztatu mistrzów kamieniarskich braci Zielaskich z podkrakowskiego Dębnika, a surowiec pochodzi z tamtejszych łomów marmuru (wapień dębnicki nazywany też czarnym marmurem). Uznanym rzeźbiarzem był zwłaszcza Jacek Zielaski. Wzorem dla umieszczonych na kolumnie scen były ryciny przedstawiające wydarzenia i przypowieści opisane w Nowym Testamencie z książki hiszpańskiego jezuity Jerónima Nadala (Hieronymus Natalis) "Evangelicae historiae imagines" wydanej w Antwerpii w 1596 r.
