Grodzisko

Kopiec ziemny jest pozostałością średniowiecznego gródka rycerskiego i reprezentuje typ tzw. grodziska stożkowatego. Na podstawie źródeł historycznych przyjmuje się, że grodzisko mogło powstać w XIV w. Wzniesienie ma obecnie wysokość od 5 do 6 m nad otaczającym terenem, jego owalna podstawa ma średnicę 60-80 m, a korona około 35-50 m. Pierwotnie mogło być wyższe i mieć bardziej strome zbocza. Na koronie grodzisko posiadało wał ziemny utworzony z ziemi pochodzącej z wykopu-fosy otaczającego grodzisko umocniony od wewnątrz konstrukcją drewnianą, który to wał z upływem czasu uległ rozmyciu. Wewnątrz obwałowania zlokalizowana była drewniana zabudowa mieszkalna i gospodarcza posiadająca niewątpliwie cechy obronne. Grodzisko zostało zbudowane na północnym stoku zabagnionej niegdyś doliny rzeczki Jasieniec w miejscu, gdzie wpada do niej od północy inny mniejszy ciek. Dostęp komunikacyjny do grodziska możliwy był tylko od strony północno-zachodniej.