Konstantynowska 35

Kobieta, która wyszła z bramy i idzie w moim kierunku myślała, że reprezentuję nowego właściciela i chciała dowiedzieć się, czy wreszcie dostanie nowe lokum, bo czeka na eksmisję (za długi) 15 lat. Niestety zawiodła się.
W pierwszym dziesięcioleciu XXI w. często tu bywałem z racji obowiązków służbowych i znałem prawie wszystkich dawnych lokatorów. Kamienica już 15 lat temu była w opłakanym stanie, strach i obrzydzenie brało, gdy sie tam wchodziło. Tutaj układ wewnętrzny jest taki, że każde okno to oddzielne jednoizbowe mieszkanie z drzwiami na korytarz biegnący od klatki schodowej wzdłuż budynku.

do blaggio.: Rzadki układ - czy tak samo jest od strony ulicy?

do WW: Tak, taki sam. Jedynie w tym poszerzonym pionie od strony zachodniej są trzy trochę większe lokale z oknami tylko od podwórza.

do blaggio.: Żywy dokument ówczesnych standardów mieszkaniowych, ostatnio ciekawa książka o tym wyszła.

do WW: Co to za książka?

do blaggio.: Chodzi mi o "13 pięter" Springera, na pewno znasz.

do WW: Nie, akurat tej nie czytałem, orientuję się tylko pobieżnie, że w sposób bardzo wnikliwy i trafny opisuje kwestię mieszkaniową.
Jeśli chodzi o czasy dawniejsze, to każdy, kto już dłużej żyje na tym świecie i posiada wykształconą wrażliwość oraz skłonność do refleksji, ma świadomość jak było. Nota bene przykład tej kamienicy świadczy o tym, że jednak przed wojną powstawały również czynszówki dla mniej zamożnych, a odpowiedników tego w czasach dzisiejszych w Polsce właściwie nie ma. Wtedy wielu ludzi, którzy dorobili się, przeznaczało swoje fundusze na budowę takich mniejszych lub większych kamieniczek i kamienic mimo tego, że wiedzieli, że są to inwestycje o długoterminowym zwrocie. Chociażby tylko w Łodzi ciągle stoi jeszcze wielka ilość takich budynków. Zniszczone, wiadomo z jakich powodów, wolno, zbyt wolno niestety, odchodzą w nicość, i nie są zastępowane niczym o podobnym przeznaczeniu.

Pojawił się dziki lokator ( balkon - I p. , po prawej) .

do da signa: Właśnie ten lokal zajmowała kobieta widoczna na zdjęciu z 2016 r. Wtedy chyba tylko ona pozostała tam z dawnych lokatorów. Czyżby nadal tam była?

do blaggio.: Nic nie wiem o jej losie. Miałam na myśli dzikie wino, które wdziera się do środka.

do da signa: W sporej części już uschnięte.

do da signa: To okazałem się mało lotny, niestety ;-)
A wszystko przez to, że chodziło akurat o to konkretne mieszkanie.