Kościelna 1-1a

Szkołę katolicką przy parafii św. Michała Archanioła w Nowej Soli założono w roku 1669. Budynek miał konstrukcję szachulcową, nauczycielami najczęściej byli miejscowi proboszczowie. W roku 1812 wybudowano nowy, murowany budynek szkoły. W roku 1829 po likwidacji sąsiedniego cmentarza powiększono teren szkoły. W roku 1849 szkołę podwyższono o jedno piętro a w 1879, od strony ul. Kuśnierskiej, dobudowano trzyklasowy segment. W roku 1882 przy ul. Kuśnierskiej wybudowano kolejny budynek szkolny mieszczący 4 izby lekcyjne i pokój mieszkalny rektora. W roku 1890 szkoła liczyła 303 uczniów i 6 nauczycieli. Szkoła katolicka działała prawdopodobnie do stycznia 1945 roku. Krótko po wojnie z powodu przepełnienia Szkoły Powszechnej nr 1 przy ul. Szkolnej Miejski Inspektorat Szkolny podjął decyzję o utworzeniu drugiej szkoły. Nową placówkę (Szkołę Powszechną nr 2) umiejscowiono w obiektach dawnej szkoły katolickiej przy ul. Kościelnej. Z powodu złego stanu technicznego instalacji grzewczej, w latach 1947-1952 szkoła tymczasowo znajdowała się w budynku Szkoły Podstawowej nr 1 przy ul. Parafialnej. W chwili utworzenia szkoły pobierało w niej naukę 322 uczniów. Pod koniec lat 50. XX wieku liczba sięgnęła 1000. Sytuację uratowało oddanie do użytku w roku 1957 szkoły w Starym Żabnie (obecnie Szkoła Podstawowa nr 5) i w 1963 Szkoły Podstawowej nr 7. W roku 1977 szkołę przyłączono do Szkoły Podstawowej nr 1. Jeszcze do roku 1984 w budynku szkolnym naukę pobierali uczniowie najmłodszych klas (I-IV) po czym szkoła ostatecznie opuściła budynek przy ul. Kościelnej. Po wyprowadzce placówki szkolnej w budynku mieścił się Młodzieżowy Dom Kultury. Dzisiaj obiekt jest w rękach prywatnych, opuszczony i nieużytkowany.
(Petroniusz w oparciu o Nowosolskie ulice, tom 2, Muzeum Miejskie w Nowej Soli, 2010)