Wnętrze kościoła

Publikacja z 1957 roku sugeruje, że płyta jest w podziemiach kościoła Jezuitów. Jest zamieszczone foto.

Widoczna figura Chrystusa z kamienicy przy Nowomiejskiej 11. Uściśliłam przypisanie.

do 4elza:
No i się odnalazła... I nawet na zdjęciu, które było na FP. :)

Cenne zdjęcie, wnętrza z tak dawnych lat mało się dziś widzi

NIE PLUĆ NA PODŁOGĘ! 8)

do Stenek: Napis na ścianie: "Nie pluć na podłogę" W tamtych latach plucie na ulicy nie było niczym niestosownym (ale na pewno nie w kościołach!), a w budynkach użyteczności publicznej, nie wiem, czy we wszystkich, ale w niektórych ( w tym chyba także na dworcach PKP) stały w kątach tzw. spluwaczki, czyli białe, emaliowane naczynia wielkości małego garnka, miały one wieczko zapadnięte w dół, a w środku tego wieczka był niewielki otwór. Roli tego pochyłego wieczka. w kierunku środka, nie muszę chyba wyjaśniać, bo nie jest to miły opis. Tego typu spluwaczki widziałem na własne oczy w przychodni lekarskiej, tzw. Ubezpieczalni w Cieszynie, stały na korytarzach, rozstawione po kątach.
Dziś jest zupełnie inaczej, plucie na ulicy jest zabronione, nie wiem, czy czasem nawet nie jest karane?

Wg. Facebooka: :
pluwaczka – sprzęt, który dziś kojarzy nam się z gabinetem dentystycznym, dawniej był w powszechnym użyciu.
Naczynia ustawiano w miejscach publicznych m.in. na przystankach autobusowych, w salach szkolnych, wagonach pociągowych, urzędach, by przebywające w nich osoby mogły usunąć nadmiar śliny i flegmy, który traktowano jako szkodliwy dla organizmu. Rozpowszechnienie spluwaczek związane było z popularnością żucia tytoniu, jak i powszechnością gruźlicy, która na przełomie XIX/XX w. była chorobą stanowiąca problem społeczny. Spluwaczki rozpowszechniły się także w Europie w XIX w., kiedy zabroniono plucia w miejscach publicznych. Były one opróżniane przez służby porządkowe i postrzegano je jako wyraz dbałości o higienę.
Pozwolę sobie przedstawić ów „przedmiot” dbałości o higienę:
Przepraszam za OFF-TOP pod tym zdjęciem.