Kościół św. Jacka

Ewangelicki (luterański) kościół Pamięci Cesarza Fryderyka (III Hohenzollerna - wsławionego  w wojnie prusko-francuskiej 1870-1871), potocznie zwanym Kościołem Pamiątkowym (Gedächtniskirche), został wybudowany w latach 1905-1908 w stylu neogotyckim wg projektu znanego niemieckiego architekta Friedricha Oskara Hossfelda. Kościół postawiono na planie krzyża łacińskiego, a poświęcenia dokonano 9 czerwca 1908, w obecności panującego cesarza Wilhelma II, ostatniego króla Prus i jego syna, księcia Oskara. Środki na budowę kościoła zostały zebrane przez komitet budowy i pochodziły od legnickiej rady parafialnej, zarządu miasta, ze zbiórek publicznych, a w części były darem cesarza Wilhelma II.
Kościół zaprojektowano na 1330 miejsc siedzących, nawę główną poprzedza duża kaplica, która poświęcone była w szczególny sposób pamięci cesarza Fryderyka III. Główną jej ozdobą była wmontowana w ścianę wschodnią tablica z brązu, poświęcona cesarzowi, otoczona napisami i herbami; nad popiersiem dwa anioły trzymały koronę Rzeszy. Tablica została wykonana przez rzeźbiarza prof. Adolfa Vogela z Berlina, jednak po wojnie została zniszczona i nie dotrwała naszych czasów.
Wieża kościoła znajduje się z boku budowli i ma wysokość 73 m, a krzyż na wieży ma 4,5 m i zwieńczony jest metalowym kogutem pokrytym złotem. Wewnątrz wieży znajduje się mechanizm zegarowy, nakręcany ręcznie, pochodzący z lat budowy kościoła, czynny do dziś. Dla kościoła ufundowano też trzy dzwony ważące 3720 kg.; do dziś zachował się tylko jeden oraz sygnaturka. Po 1945 r. przejęty przez katolików i poświęcony św. Jackowi.

Opracował: Festung