Kościół św. Jana Chrzciciela

Parafia została erygowana w 1614 roku, początkowo należala do kasaty zakonu zarządzana przez Augustynianów, którzy mieli tu swój klasztor i kościół. Po byłym klasztorze zachowała się jedynie studnia. Obecny kościół - wzniesiony w 1852 roku – został rozbudowany w końcu XIX lub w początku XX wieku, kiedy to obudowano przybudówkę od strony wschodniej. Był remontowany w okresie międzywojennym i częściowo odnawiany po II wojnie. Jego polichromia została odnawiona w 1984 roku.

Zespół kościelny składa się z omawianego kościoła, dzwonnicy i starej plebani - jest zlokalizowany w zachodniej części osady na krańcu zwartej zabudowy. Drewniany kościółek konstrukcji wieńcowej, węgłowany na jaskółczy ogon z uciętymi ostatkami jest szalowany pionowo deskami, a styki desek są zakryte listwami. Strop jest płaski, drewniany, na belkach poprzecznych osłonięty podsufitką, podobnie podłogi: drewniane, z sosnowych desek przybijanych wzdłużnie. Więźba drewniana, krokwiowa kryta blachą. Całość stoi na wysokiej podmurówce wykonanej z czerwonej cegły. Otwory okienne i drzwi są ujęte w futryny, osłonięte opaskami (drzwi frontowe dwuskrzydłowe, płycinowe, boczne - klepkowe lub deskowe, jednoskrzydłowe; okna prostokątne, jednoramowe, drewniane). Elewacja od północnej strony jest symetryczna, jednoosiowa z otworem drzwiowym do przedsionka na osi. Nad drzwiami w szczycie dachu znajduje się oculus oświetlający poddasze. Elewacja od strony wschodniej i zachodniej jest asymetryczna, czteroosiowa z otworami okiennymi na osiach, które są rozczłonkowane pionowo lisicami wzmacniającymi zręby, które wspierają profilowane belki biegnące wzdłuż okapników dachu i tworzą rodzaj gzymsu. Ściany nawy, prezbiterium i kruchty są bielone oraz częściowo pokryte polichromią o motywach geometrycznych tworzących między lisicami prostokątne płaszczyzny wypełnione po bokach obramieniem i u góry powtarzającym się motywem krzyża w okręgu. Wzdłuż dolnych ścian nawy, podchórza i prezbiterium do 1/3 wysokości biegnie malowana olejno lamperia. Sufity są malowane na biało, ujęte w profilowane obramienia.