Od zbankrutowanego właściciela kamienicy i sklepu pana Fandricha zakupiono pagórkowaty ogród na plac pod budowę kościoła. Skorzystano też z taniego zakupu baraków koszarowych, z których wykorzystano drewno i okna. Ofiary składano u przedstawicieli zarządu pana Szwedy i Morawca. Wszystkie koszty budowy wraz z opłatą budujących rzemieślników były z dobrowolnych składek mieszkańców. Prace pomocnicze i transport były wykonywane przez mieszkańców bezpłatnie. Wybudowano kościół o wymiarach 38m x 9.5m i wysokości 8m z wieżą 20m, na bardzo skromnym fundamencie, bez piwnicy, z ceglanej podmurówki, wiązanej belkami drewnianymi, ze ścianami o szerokości 1 cegły (tj. 25cm), dach lekkiej konstrukcji drewnianej, kryty blachą. Główny dzwon miał średnicę 95cm, drugi – mały, tzw. dzwon przemienienia, miał średnicę 30cm.
Patronem nowo wybudowanego kościoła wybrany został święty Urban. Przy jego boku na głównym ołtarzu umieszczono z jednej strony figurę Św. Mikołaja, z drugiej zaś strony Św. Floriana. Na bocznym ołtarzu umieszczono obraz Matki Bożej Różańcowej z dzieciątkiem, u ich stóp Św. Dominik i Św. Róża z Limy. Po przeciwnej stronie nad bocznym ołtarzem umieszczono obraz przedstawiający Pana Jezusa na Górze Oliwnej. Oba te obrazy przeniesione zostały z dotychczas istniejącej kaplicy wiejskiej p.w. Św. Urbana przy ul. Kozielskiej /ul. Reński Koniec. Kaplica ta fundowana przez gospodarzy Reńskiego Końca, zwana też była „kaplicą gospodarzy”. Powstała ona wiele lat wcześniej, jednak nie spełniała warunków lokalowych kościoła, jedynie od 1854 roku przyjeżdżał raz w roku ksiądz z Koźla i odprawiał w niej Mszę Świętą.
W późniejszym okresie obraz Pana Jezusa na Górze Oliwnej zamieniono na obraz Objawienia Serca Pana Jezusa Świętej Małgorzacie. Umieszczono też obraz Matki Bożej Loretańskiej, figury Serce Pana Jezusa, Św. Anny, Św. Franciszka, Św. Józefa i Św. Antoniego. Ambonę ozdobiono małymi rzeźbami, przedstawiającymi czterech ewangelistów. Ozdobę stanowiły tez dwa żyrandole, elektryczny o średnicy około 1 metra i drugi mniejszy, oświetlany woskowymi świecami.
Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się 14 września 1926 roku. Kościół we wsi był gotowy, ale nie było stałego kapłana. Przez dwa lata dowożono księdza powozem konnym z Koźla. Była tylko jedna Msza Święta, w niedzielę i ewentualnie pogrzebowa w tygodniu.
W 1979 roku parafia otrzymała zezwolenie na renowację istniejącego kościoła, który wybudowano jako tymczasowy na 20 lat, a przetrzymał aż 50 lat
Z wielką trudnością kupowano materiały do budowy kościoła z funduszy składkowych parafian, a prace i transport wykonywano prawie w całości społecznie przez mieszkańców. W czasie ciepłych dni, już 11 lutego 1980 roku rozpoczęto częściową rozbiórkę kościoła, zalano fundamenty i piwnicę pod wieżę. Od kwietnia była kontynuowana dalsza rozbiórka i intensywna budowa nowego kościoła o wymiarach 40,5m x 13,5m, jego wysokość wynosiła 31,7m razem z wieżą, na którą prowadzą 72 schody. W czasie budowy niedzielne msze święte odbywały się na wolnym powietrzu, w tygodniu w salce przed plebanią. Już 25.08.1980r. wciągano na wieżę 12 metrowy krzyż, a w deszczowy dzień 14 września była pierwsza msza święta w nowych murach kościoła bez okien i drzwi. Poświęcenie kościoła odbyło się po pracach wykończeniowych i wystroju, 14 września 1985 roku. Patronem kościoła był i został Św. Urban. W nowym kościele umieszczone zostały relikwie Świętych Aurelii i Tymoteusza.
parafia.renskawies.pl/historia
