Ołtarz

Ołtarz stanowiący wyposażenie kościoła do roku 2011.

Konstrukcja kratownicy z rur miedzianych zawieszona półkoliście eksponuje wszystkie figury dawnego ołtarza nie sugerując swą nowoczesną formą żadnej próby rekonstrukcji. Wygląd XVI-wiecznego poliptyku jest następujący: kompozycje całości składał się z 5 dużych figur stanowiących centralną część bocznych mniejszych po 8 piętrowo z każdej strony. Figury duże o wymiarach 2,5 m rzeźbione w drewnie dębowym nie zachowały pierwotnej polichromii. Wszystkie figury są półplastyczne z wydrążonym od tyłu rdzeniem, ustawione na postumentach w pozycji stojącej. Centralną postać ołtarza stanowiła Maria z Dzieciątkiem, po stronie prawej – św. Jan Chrzciciel, po lewej – św. Jan Ewangelista.
Oprócz 12 apostołów mamy figury popularnych w średniowieczu świętych rycerzy: Jerzego i Maurycego oraz jak można sądzić ze stroju i atrybutów – św. Kosmę i Damiana – patronów lekarzy, aptekarzy i cyrulików. Figury boczne mające wysokość ok. 1,5 m każda wykonana także z drewna dębowego metodą półplastyczną. W antepedium ołtarza z surowej cegły wykonanego w 1974 r., ustawiono dekoracyjnie 5 figur herm, świętych cór kościoła, stanowiących niegdyś wypełnienie predelli gotyckiego poliptyku.

Ołtarz od roku 2012 – TRYPTYK
Nowy ołtarz główny odsłonił i pobłogosławił przewodniczący uroczystościom odpustowym bp Edward Dajczak. Ołtarz, który stanął w prezbiterium świątyni ma prawie 4,5 m wysokości, a po otwarciu skrzydeł - 6 m szerokości. W centralnej części przedstawiona jest Matka Boża z Dzieciątkiem w otoczeniu św. Janów: Chrzciciela i Ewangelisty, a w skrzydłach towarzyszy im 12 apostołów, natomiast w predelli ustawione są rzeźby półpostaci świętych niewiast. Tryptyk to prezent na 500. rocznicę domniemanej pierwszej konsekracji ołtarza, który stał w prezbiterium świątyni od ok. 1512 r. Nie wiadomo, jak pierwotnie wyglądał ołtarz. Prawdopodobnie kolejne szafy ołtarzowe, wykonane z miękkiego drewna, po prostu się rozpadały.