Zabytkowe obiekty przy ul. Lwowskiej 5 należą do zespołu dawnych koszar kawaleryjskich, stanowiących obszerny kompleks z krytą ujeżdżalnią zlokalizowany po północnej stroni drogi na Łańcut. Rozpoczęcie budowy koszar na Błoniach za Wisłokiem w kierunku drogi na Łańcut pierwotnie związane było z zaostrzeniem sytuacji międzynarodowej wynikającej z kryzysu bułgarskiego pod koniec lat 80-tych XIX w. W związku z tym w 1887 r. władze wojskowe wybudowały prowizoryczne drewniane baraki na północ (Lwowska 5) i południe (Lwowska 4). Jednak w połowie lat 90-tych stan techniczny tych obiektów był na tyle zły, że groziły zawaleniem, co zmusiło władze wojskowe do budowy nowych, trwałych obiektów murowanych. Nowe budynki powstałe na przestrzeni lat 1895-1898.
Do wybuchu I wojny światowej stacjonowały tu kolejno: 16 pułk huzarów, 6 pułk huzarów i 6 pułk ułanów.
W okresie I wojny światowej stacjonowały tu różne, dość często zmieniające się, jednostki austriackie.
Po odzyskaniu niepodległości zajmowały je jednostki polskie:
- 6 pułk ułanów (1919 - 1920)
- 20 pułk ułanów (1921-1933)
- 10 dywizjon artylerii konnej (1933 - 1937)
- dywizjon przeciwpancerny, dywizjon rozpoznawczy , szwadron łączności i pluton regulacji ruchu 10 Brygady Kawalerii (1938 - 1939).
Późniejsze losy koszar nie są bliżej znane. W 1944 r. stacjonowała prawdopodobnie jednostka 10 Dywizji Piechoty, a po 1945 r. zapewne 9 Dywizji Piechoty.
Następnie w koszarach 1 bsp kolejno urzędowały:
Jednostka 4 Brygady KBW 1945-1957
4 batalion inżynieryjny KBW 1956-1968
4 batalion inżynieryjny WOWeW do roku 1990
Pozostałości rozformowanego 17 batalionu zaopatrzenia z Łańcuta.
