Dom pod Ogrojcem na posesji przy placu Mariackim 8/ Sienna 4 składają się z dwóch odrębnych części, scalonych w jeden zespół o dwóch elewacjach frontowych. Budynek frontowy, zwyczajowo zwany Domem Krajnowskim lub Malowanczowskim (od nazwisk właścicieli), znajdował się przy ul. Siennej, a oficyna zwrócona była w stronę dzisiejszego placu Mariackiego. Brak tynku na elewacji powyżej parteru pozwala na odtworzenie historii elewacji od czasu powstania do dzisiaj. Format cegieł i ich dekoracyjne ułożenie z zastosowaniem tzw. zendrówki (cegły przepalonej) wskazuje, że mur elewacyjny powstał w średniowieczu. Materiał ceglany w zamurowanych pierwotnych otworach wskazuje, że mogło to nastąpić w XVIII wieku. Nie zachował się pierwotny układ okien, które przemieszczono prawdopodobnie dla uzyskania symetrycznego układu. Ma to związek także ze zmianami we wnętrzach. W trzeciej ćwierci XIX wieku okna uzyskały tynkowe obramienia.
W XIV w. wzniesiono w miejscu obecnego Domu pod Ogrojcem oficynę kamienicy przy u. Siennej 4, której tylna elewacja wychodziła na ówczesny cmentarz przy kościele Mariackim. W latach 1895-1896 oficyna została przebudowana na samodzielny budynek dla Teofilii i Stanisława Kowalskich, według projektu Piotra Kozłowskiego. Dekoracyjność powstałej w XIX w. charakterystycznie przełamanej fasady, to bogate obramienia okien oraz ozdoby gzymsu koronującego, gdzie zastosowano ornament rzeźbiarski zwany kimationem jońskim oraz kostkowanie.
Z XIV-wiecznej elewacji zachował się portal oraz płaskorzeźba „Ogrojec”, które po odnowieniu powtórnie wmurowano w elewację. Jak określają historycy, miejsce usytuowania płaskorzeźby jest analogiczne do pierwotnego. „Ogrojec” uchodzący powszechnie za dzieło Wita Stwosza lub jego warsztatu został w 1911 roku podarowany przez ówczesnego właściciela Ludwika Halskiego Muzeum Narodowemu w Krakowie. W miejsce oryginału założono kopię. Oryginał eksponowany jest w oddziale Muzeum Narodowego mieszczącym się w Pałacu Erazma Ciołka przy ul. Kanoniczej 17.
W 2015 przeprowadzono remont konserwatorski elewacji Domu pod Ogrojcem, a w 2016 remont elewacji od strony ul. Siennej 4. Wprowadzono wówczas ujednoliconą stolarkę nawiązującą do historycznej. Dofinansowanie remontu z budżetu miasta wyniosło łącznie 130 tys. zł i stanowiło 25 % poniesionych kosztów.
