Urząd Stanu Cywilnego

Wyspa Zamkowa w Krobi
Wyspa prostokątna otoczona fosą, miejsce wczesnośredniowiecznego grodu, następnie zamku biskupiego rozebranego w połowi XIX wieku. W jej południowo -zachodnim narożu fragment ceglano-kamiennego muru. Znajdował się tu gród który około polowy XIII wieku stal się ośrodkiem kasztelami, w źródłach pierwszy kasztelan krobski, niejaki Sędziwój, występuje w 1258 roku. Pomiędzy 1284 a 1293rokiem, w bliżej niewyjaśnionych okolicznościach, Krobia, będąca dotąd grodem książęcym przeszła we władanie biskupów poznańskich Kasztelania została przeniesiona do Karca dokonało się to za czasów kasztelana Stefana, syna dawnego kasztelana krzywińskiego Szczedrzyka, który jeszcze w 1284 roku tytułowany jest kasztelanem „z Krobi". a już w 1293 roku „ z Karca". Gród zajęły został pod budowę zamku biskupów poznańskich. Sądzi się, że na przełomie XIII i XIV wieku powstała tu już jakaś budowla. Później, nowy murowany zamek według relacji Jana Długosza wzniósł własnym kosztem biskup poznański Andrzej z Bnina (1439-1479) . Obok funkcji obronnych i rezydencjonalnych jednocześnie pełnił funkcję ośrodka administracji miasta (w roku 1409 wspomniany jest burgrabia krobski) oraz majątków klucza krobskiego. W charakterze „fortalicium", „castrum" zamek występuje już w roku 1440. Budowla była murowana, w kształcie wydłużonego prostokąta, o układzie z północnego wschodu na południowy zachód. Z zachowanych, a pochodzących z końca XVIII stulecia, planów wynika, że zbudowany został na dość obszernym, zbliżonym do kwadratu terenie, prawdopodobnie sztucznie usypanym. Otaczała go szeroka Fasada. Od strony południowo zachodniej znajdował się most. Również z tej strony znajdował się wjazd do zamku, a system bramny był rozbudowany. Walory obronne zamku podnosiła wieża, która przerywała (od południowego wschodu), monotonię długiego muru zewnętrznego. Dla obronności zamku niezwykle ważny był rozbudowany system przeszkód wodnych. Mianowicie teren przylegający do fosy od wschodu był prawdopodobnie zabagniony. Od południowego wschodu rozciągał się niewielki staw,
a od strony północno zachodniej istniało duże rozlewisko z niewielką wysepką pośrodku.
Przeszkody te były pozostałością po wcześniejszych układach wodno-obronnych - grodu opolnego z okresu przedpaństwowego i późniejszego grodu kasztelańskiego. Zadaniem tego niedużego zamku było ubezpieczanie włości biskupich wobec niespokojnej sytuacji w XV wieku granicy ze Śląskiem. W drugiej połowie XVI wieku przystąpiono do jego rozbudowy, przy której współdziałał architekt włoski Jan Baptysta Quadro (twórca m. in. poznańskiego ratusza) Po przebudowie zamek miał już charakter wybitnie rezydencjonalny Obecnie wyspa zamkowa ma kształt bardzo regularnego prostokąta, górą płasko ściętego, otoczonego fosą, o wymiarach 60 X50 metrów. Od strony południowej fosę przerywa droga na wyspę
Informacja Stowarzyszenie Ziemia Krobska - 2009 rok