Muzeum Podkarpackie

Muzeum Podkarpackie (wcześniej Okręgowe; popularnie nazywane też Muzeum lamp naftowych) mieści się na terenie starego miasta w dawnym Pałacu Biskupim. Początki tego obiektu sięgają końca XIV w. Drewniany dworek w Krośnie zakupił wówczas Eryk z Winsen, pierwszy biskup przemyski. Cech pałacu nabrał on po rozbudowie i przebudowie w I połowie XVI w. Do 1626 r. był własnością i okresową siedzibą biskupów przemyskich. Po pożarze miasta w 1638 r. odbudowała go kasztelanowa połaniecka Zofia Skotnicka. Zakupiony przez miasto w 1873 r., przez kilkadziesiąt lat służył różnym celom (pomieszczenia dla wojska, szkół, urzędów oraz mieszkalne). Od 1954 r. jest siedzibą Muzeum, początkowo społecznego, zorganizowanego przez PTTK, które w 1958 r. stało się ono instytucją państwową pod nazwą Muzeum w Krośnie. Później jeszcze dwukrotnie zmieniało nazwę na Muzeum Okręgowe (1975) i Muzeum Podkarpackie (2000). W latach 1987-1995 przeprowadzono gruntowny remont zabytkowego obiektu i dobudowano nowe skrzydło wschodnie Muzeum. Muzeum, którego obecnym organizatorem jest województwo podkarpackie, posiada działy: archeologiczny, historyczny, artystyczny, historii oświetlenia, historii szkła i przemysłu szklarskiego, oświatowo-promocyjny, administracyjno-gospodarczy, finansowo-księgowy i bibliotekę.
Oddziałem Muzeum jest Skansen Archeologiczny Karpacka Troja w Trzcinicy.
Muzeum jest również właścicielem połowy kamienicy przy ul. Jana Szczepanika, wcześniej będącej własnością jego współtwórcy - Augusta Mazurkiewicza (1889-1968).

(opis pochodzi ze strony domowej obiektu

http://www.muzeum.krosno.pl/

)