Park dworski

Około 1679 r. powstaje w Świsłoczy barokowa kompozycja, wytyczono kwaterowy ogród tarasowy. W 1742 r. założenie dworskie już istniało w rozbudowanej formie. W 1831 lub 1832 r. część majątku Krynki kupił Jan de Virion herbu Leliwa, podkomorzy grodzieński. Podczas I wojny światowej pałac de Virionów i część zabudowy gospodarczej zniszczono. Pałacu nie odbudowano, natomiast po 1920 r. wzniesiono w północno-zachodnim narożniku dawnych ogrodów użytkowych rządcówkę pełniącą funkcje dworu. Obok niej postawiono kilka budynków hodowlanych i magazynowych. Jako oborę zaczęto wykorzystywać osiemnastowieczny kamienny, dwukondygnacyjny budynek stojący w zachodniej części ogrodu. Poza tym użytkowano niektóre budynki stojące w dawnej części gospodarczej.Od 1928 do 1939 r. właścicielem majątku był Józef Marian de Virion (syn Włodzimierza). Okres jego rządów przyniósł bardzo ciężką sytuację finansową majątku, któremu kilkakrotnie groziła licytacja. W latach 1939-1945 zniszczeniu uległy wszystkie budynki dworskie z wyjątkiem rządcówki stojącej na wzgórzu. W latach 80. XX w. park w Krynkach pozostawał jedną z cenniejszych kompozycji Białostocczyzny. Zachował do tego czasu liczny starodrzew, część dróg, część tarasowych wnętrz ogrodowych, szereg alei i ślady systemu wodnego, a także związki widokowe z miasteczkiem, kościołem i cmentarzem. Jego roślinność składała się wówczas z 32 gatunków i odmian drzew i krzewów i można ją było podzielić na kilka grup wiekowych. Najstarsze i najcenniejsze były osiemnastowieczne dęby, lipy, klony i kasztanowce, pochodzące z okresu budowy kompozycji po 1780 r., osiągające 100-156 cm średnicy pni. Liczne były też drzewa sadzone w I i II połowie XIX w. o średnicy pni 50-100 cm – lipy, dęby, topole, klony, wierzby i inne. Część drzew najstarszych grupowała się w dwóch dawnych alejach dojazdowych.