Lotnisko PGWAR

Początek lotniska to rok 1909 i pole wzlotu sterowców. W latach 30 tych XX wieku Niemcy zbudowali nowoczesne lotnisko z działającym do dziś systemem odwodnienia. Zaopatrzone było w studzienki z gniazdami elektrycznymi i paliwowymi. W latach 1939-1945 na lotnisku stacjonowały jednostki rezerwowe Luftwaffe. Po 1945 roku cały obszar zajęli Rosjanie. Cały kompleks nazywany był przez Rosjan "Wiertolotką". Cały kompleks liczył 267 hektary. Znajdowały się na jego terenie hangary, budynki sztabowe, magazyny, stołówka, kuchnia, kino, klub oficerski, przedszkole, sklepy, i owczarnia. Lotnisko obsługiwał batalion lotniczy. Lotnisko miało pas startowy 1600 m , szeroki na 40 m oraz awaryjny pas trawiasty długości 1400 m. Była także bocznica kolejowa, baza paliwowa, Lotnisko obsługiwało śmigłowce bojowe i samoloty transportowe. Koło lotniska jest linia kolejowa na której na odcinku 300 m zdjęto trakcję i do dziś pociągi pokonują ja siła rozpędu. Trakcja przeszkadzała Rosjanom w lądowaniu ich samolotów na pasie. Ostatnie radzieckie samoloty odleciały w lotniska 19 sierpnia 1993 roku a 31 sierpnia lotnisko przekazano władzom miasta. Obecnie lotnisko funkcjonuje dla lotów szybowcowych, paralotni, śmigłowców, i skoków spadochronowych. Teren wokół obiektu jest bardzo zanieczyszczony paliwem lotniczym.