Strzelnica garnizonowa

Strzelnica garnizonowa zbudowana została w okresie międzywojennym po przejęciu przez wojsko z przeznaczeniem na poligon północnej części majątku Brus. Strzelnica zajęła pas terenu długi na 400 m i szeroki na 120 m. Wyposażona była w sześć stanowisk strzeleckich usytuowanych po stronie wschodniej na stałej linii otwarcia ognia i umożliwiała strzelanie na odległość 100, 200 i 300 m. Prawdopodobnie już podczas wojny urządzono dodatkową linię stanowisk do strzelania na 100 m do celów na linii przed kulochwytem głównym oraz po drugiej stronie tego kulochwytu do strzelania na 50m, w obu przypadkach wykonano zabezpieczenia boczne w postaci wałów rozdzielających poszczególne stanowiska. Po stronie wschodniej znajdowało się zaplecze w postaci kilku niewielkich drewnianych budynków.

W drugiej połowie lat 50. strzelnicę przebudowano. Wydłużono kulochwyt główny z 50 m do 120 m, przesunięto oś strzelnicy na południe, południowe zabezpieczenie boczne podwyższono i umieszczono tu schrony obsługi celów oraz wykonano nowe zabezpieczenie boczne północne wyznaczające strefę strzelań o szerokości 75 m. Strzelnica typu A o stałej linii otwarcia ognia została wyposażona w 9 stanowisk umożliwiających strzelanie z pozycji „leżąc” i „klęcząc” na odległość 50, 75, 100, 150, 200, 250 i 300 m. W późniejszym czasie dodano dwie przesłony pionowe wykonane z żelbetowych elementów prefabrykowanych. Wzniesiono też nowy większy murowany budynek zaplecza techniczno-gospodarczego. Po północnej stronie nowego bocznego wału zabezpieczającego planowano prawdopodobnie urządzić dodatkową strzelnicę na 200 m, o czym świadczą ustawione słupy żelbetowe przygotowane do zamontowania przesłon pionowych. Strzelnica została wyłączona z użytkowania w 2002 r. w związku z wprowadzeniem nowych przepisów dotyczących wymagań, jakie powinny spełniać strzelnice garnizonowe.