Stary Teatr Wielki w Łodzi – teatr działający w latach 1901-1920 w Łodzi przy ul. Konstantynowskiej 14 (obecnej ul. Legionów).
Historia
Budynek zaprojektował w 1901 roku Adolf Zeligson. Teatr Wielki zbudowany na zamówienie Fryderyka Sellina był fenomenem w przemysłowej Łodzi. Miał okazałą neorenesansową fasadę oraz największą na ziemiach polskich salę teatralną, mieszczącą 1250 widzów. Otwarto go 28 września 1901 roku, a wielką uroczystość uświetnili swoją obecnością Henryk Sienkiewicz i Henryk Siemiradzki.
Pierwszym dyrektorem teatru był Henryk Grubiński. Na scenie pierwotnie miał występować zespół polski, jednak okazało się szybko, że polscy aktorzy nie są w stanie utrzymać tak dużego gmachu i zaczęto go podnajmować innym grupom. Po 1905 roku coraz częściej przyjeżdżały zespoły żydowsko-niemieckie. Występowali tu najwybitniejsi ówcześni żydowscy artyści.
Budynek spłonął 20 października 1920 roku.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stary_Teatr_Wielki_w_%C5%81odzi
Autorzy: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stary_Teatr_Wielki_w_%C5%81odzi&action=history
(10 realizacji)
