Ulica Siewna

Pałacyk Adolfa Schmidta przy ulicy Siewnej 15. W latach 1957-1972 mieścił się tu Państwowy Dom Dziecka imienia Janusza Korczaka, a wcześniej hotel robotniczy ZPW imienia "Wiosny Ludów".

do Dana: zapraszam go grupy Łódzki Wehikuł Czasu, gdzie jest więcej zdjęć i komentarzy

Zastanawiam się, czy podobiektu "Państwowy Dom Dziecka im. Janusza Korczaka nie odpisać" od "d. Zakłady Wyrobów Obiciowych "Vera", a przypisać jedynie do ulicy Siewnej 15.

do Jolanta Mikołajewska: Co się z nim stało ? Nie znalazłem informacji o takim budynku. Może źle szukam.

do Jolanta Mikołajewska: Najserdeczniej dziękuję za podpowiedzi dot. willi. Chciałabym założyć obiekt dla tego budynku. Czy wiadomo, w którym dokładnie miejscu stał, kiedy go zbudowano, a kiedy przestał istnieć. A może wskaże Pani, gdzie można takie informacje uzyskać?

do beznik: Pewnie został zburzony w latach 1973...., we wrześniu 1976 ruszyła już produkcja Zakładów Wyrobów Obiciowych "Vera”.

do Dana : Wydaje mi się że stał tu, centralnie w środku fotografii, czyli na prawo od fabryki

do Dana : To było by dziś tu

do Michał. K: Dzięki, pomału znajdą się jakieś dane :)

do Michał. K: Przydałoby się jeszcze potwierdzenie, że budynek na zdjęciu lotniczym i widoczna powyżej willa to ten sam dom ...

do Jolanta Mikołajewska: Link nie działa, ale przypisałem zdjęcie do obiektu.

do Dana : Popieram.

do WW: Gotowe :)

Tajemniczy tunel. Czy ktoś rozwiąże tę zagadkę ?

Odpowiedź tu:

do da signa: Około 32 metrowy tunel prowadzący do komory inspekcyjnej pod fundamenty pomnika. Komora kwadratowa 8x8 metra, o tych samych wymiarach co kostka wokół pomnika na powierzchni.

Czy to nie będzie otwarcie wieży w 1948 (24 sekunda)

Jak po sąsiedzku. Też nie ten Józef.

Daj je w lewo troszkę :-)

Do Ewqa: Przypisałem docelowo...

do blaggio.: Aż mi się nie chce wierzyć, że te domy jeszcze istnieją. Myślałam, że baraki dawno zniknęły pod budowę jakiegoś osidla.

do Ewqa100: Powinny już chyba zostać objęte ochroną konserwatora zabytków :)

do Ewqa100: Mieszkania tam są bardzo małe, mają po ok. 20 m2. W każdym po dwa pomieszczenia. Mniejsze, do którego wchodzi się prosto z dworu, gdzie jednocześnie jest kuchnia, i obok pokój dwa razy większy z jednym oknem. Toalety są oddzielnie na zewnątrz. 12 lokali w takim baraku. Teraz niektórzy zajmują dwa takie mieszkania połączone ze sobą. Wyobraźmy sobie życie np. sześcioosobowej rodziny w takim mieszkaniu.
Po wojnie w innym miejscu wybudowano osiedle w takim samym celu, ale budynki murowane piętrowe, centralny korytarz, a po obu stronach jednoizbowe lokale o podobnej powierzchni, co powyżej. Nawet przedwojenne kamienice przeznaczone dla najmniej zasobnych rodzin miały podobny standard. I jeszcze do dziś nieliczni żyją w takich warunkach.

Do Polskup: Ta studnia nie daje mi spokoju. Wydawało mi się, że bardzo dobrze znam ten park i nie będę miał problemu z lokalizacją, a jednak. :-(
A może to jest inny park.

do blaggio.: Na pewno nie. Wysiadłem na Kaliskim i poszedłem "w las". Zaraz opowiem dystans do innych zdjęć: 10 minut wcześniej pomnik czynu rewolucyjnego 1905-1975, 8 minut wcześniej jakaś ziemianka/schron. 4 minuty wcześniej jakiś staw z betonowym brzegiem. A ten przejazd na Srebrzyńskiej, co go rano wrzuciłem - 20 minut później. Wszystko spacerek. Zaraz to wrzucę do nierozpoznanych.

do blaggio.: Mam ją! Jest oznaczona na Geoportalu: BDOT10k studnia głębinowa.

do polskup: No właśnie, pierwsza moja myśl to rejon na północny-zachód od tej ziemianki, gdzie właśnie tak utwardzone alejki porobiono wokół wspomnianych stawów. Ale szukanie na g-lu w warstwie uzbrojenia terenu nie pomogło ani tam, ani dalej.

do polskup: To mam pecha. Właśnie gdy to przeczytałem, stałem ortofotomapą centralnie nad tą studnią i miałem tam włączyć GSV. Do tego teraz przybliżywszy bardzo mapę w warstwie BDOT500 zauważyłem ją, ale nie jako element uzbrojenia. To super ;-)

do blaggio.: W każdym razie skutecznie mnie zdopingowałeś :) Jutro zajmę się resztą nierozpoznanych, skoro już wrzuciłem.

Do Polskup: To jest chyba to .

do blaggio.: Dziękuję za pomoc przy wszystkich rozpoznaniach.

Do Polskup: To po tej stronie .

do blaggio.: Do Polskup: Brzeg południowo-wschodni w kierunku północnym. ;-)

do blaggio.: Ups! Kierowałem się tym murkiem w centrum kadru :)

do polskup: Ten w centrum kadru jest dużo wyższy od tego na odpływie.

do blaggio.: Działałem pchany mylnym impulsem, że murek jest tylko 1.

Do Polskup: Zdjęcie "niewyprostowane". ;-)))

do blaggio.: Jakby je wyprostować, mielibyśmy proste równoległe do plus nieskończoności.

do polskup: Bo też takie one są w rzeczywistości. Prawdziwa i rzetelna dokumentacja fotograficzna powinna być pozbawiona złudzeń (optycznych). ;-)

do blaggio.: Z tym prostowaniem to jak z kwadraturą koła czy mapą. I tak jak Ludolfina jest niewymierna, tak nie da się przenieść przestrzeni trójwymiarowej na dwuwymiarową bez zniekształceń. Kwestią umowną jest, na jakie zniekształcenia się godzimy. Często wyprostowanie zdjęcia niesie za sobą skutki uboczne, czy to w postaci "titaniców", czy zaburzenia wymiarów. Oczywiście mówię tu o zniekształceniu perspektywy, a nie kadrze krzywym, bo nieprzemyślanym bądź, co gorsza, wycudowanym. W aparacie, z którego ostatnio korzystam, mam taką przypadłość, że matryca jest obrócona o bodajże 0,6 stopnia. Gdy o tym pamiętam, koryguję fotkę in statu nascendi, gdy nie, mam potem zabawę. Reperować mi się nie chce, zresztą w domu to mogłoby się nie udać. Kochać i prostować :) A złudzeń, zwłaszcza optycznych, korzystając z optyki, czy to szklanej czy białkowej, nie unikniemy. Można najwyżej je zamaskować, czyli poddać kolejnej iluzji :P

do polskup: Zgadzam się z Tobą całkowicie. To, co napisałem, to oczywista prowokacja. Tzw. prostowanie (swoją drogą bardzo mylące określenie) należy uznać tylko za rodzaj protezy. Za jedynie uzasadnione uważam korygowanie w pewnych granicach różnic pomiędzy odzwierciedleniem perspektywy na zdjęciu a tym, jak my ją spostrzegamy swoim okiem w naturze. Na tym zdjęciu nawet gdyby chciało się coś niecoś skorygować, bo jednak coś znalazłoby się, to nie ma nawet jak tego zrobić prostymi narzędziami.

do blaggio.: Oczywiście zrozumiałem Cię doskonale. Raczej pozwoliłem sobie na dygresję na większym stopniu ogólności a propos prostowania :) Kiedyś chciałem tak sfocić Wieżę Eiffela, jak jeszcze pomysł nie stał się powszechny. I udało się. Ale obecnie to oklepane ujęcie.