Ulica Rokitny

Ulica Rokitny to lokalna ulica zbiorcza na osiedlu Zdrowie. Jest to jedna z niewielu ulic, do których nie jest przypisana żadna posesja.

W związku z parcelacją na początku XX w. wschodniej części majątku Brus część tego terenu w 1906 r. przyłączono do Łodzi, a po I wojnie światowej cały obszar obecnego osiedla znalazł się w granicach miasta. Według pierwotnego planu wewnętrzne ulice biegnące południkowo tzn. obecna ul. Sułkowskiego i Chłopickiego tak jak ul. Zyndrama miały zaczynać się od ul. Minerskiej a kończyć się przy ul. Biegunowej. Wytyczono również kilka przecznic. Jedna z nich wypadała mniej więcej w połowie odległości pomiędzy obecną ul. Syrokomli i Minerską w miejscu drogi prowadzącej dzisiaj wzdłuż północnej granicy terenu użytkowanego do niedawna przez klub sportowy „Kolejarz”. Z trudnych do wyjaśnienia przyczyn grunty położone na południe od późniejszej ul. Rokitny nie zostały podzielone na działki budowlane zgodnie z planem i zabudowane, a jedynym śladem dawnych zamierzeń są adresy na przykład po stronie nieparzystej ul. Sułkowskiego rozpoczynające się dopiero od nr 23. Na początku lat 30. miasto wykupiło pas terenu pomiędzy ul. Krańcową i Zyndrama pozwalający na komunikacyjne zamknięcie siatki ulic powstałej po jego północnej stronie. W ten sposób pojawiła się ulica, której w 1932 r. nadano nazwę Rokitny na pamiątkę zwycięskiej szarży ułanów II Brygady Legionów Polskich pod Rokitną na Bukowinie podczas I wojny światowej.

Do połowy lat 80. ulica nie była urządzona, nie miała utwardzonej nawierzchni, ani oświetlenia. W pierwszej połowie lat 50. teren po północnej stronie ul. Minerskiej przekazano w użytkowanie klubowi sportowemu „Kolejarz”. Jednak pomiędzy nim a ul. Rokitny pozostawiono wolny około osiemdziesięciometrowej szerokości pas, który w latach 60. obsadzono dębami. Ze względu na nieodpowiednie warunki gruntowe i zniszczenie pochodzącego jeszcze z czasów majątku bruskiego systemu melioracyjnego drzewa z czasem zaczęły usychać , a ich miejsce stopniowo zaczęły zajmować samosiejki brzozy, klonu i grochodrzewu. W latach 70. w ramach niezrealizowanego projektu wielkiego Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku obejmującego również pobliski poligon wojskowy w miejscu tym zaplanowano parkingi. Obecnie ulica posiada nawierzchnię asfaltową, a ciągnący się wzdłuż niej teren zielony będący dawniej dzikim wysypiskiem śmieci oczyszczono i urządzono niewielki skwer u zbiegu z ul. Zyndrama.