Ulica Różana

Pod koniec XX w. przystąpiono do rozplanowania siatki ulic na obszarze noszącym tradycyjną nazwę Kąty (na zachód od dzisiejszej al. Politechniki i na południe od Parku im. Poniatowskiego do dawnej granicy miasta). Planowana ul. Różana miała biec równolegle do przedłużenia ul. Pańskiej (Żeromskiego) od przedłużenia ul. Radwańskiej do granicy miasta. Jednak na skutek wykupu gruntów pod budowę nowych fabryk odcinek od Radwańskiej do Kątnej (Wróblewskiego) nigdy nie powstał. Jedynie doszło do wytyczenia odcinka na południe od ul. Kątnej. Ulica miała długość ok. 250 m i biegła środkiem szerokiej na ponad 100 m działki podzielonej na 21 parceli położonych po obu stronach. Po przyłączeniu do Łodzi w 1907 r. m.in. części wsi Rokicie Stare i po rozplanowaniu na tym terenie nowych ulic ul. Różana została przedłużona do ul. Wiznera (Felsztyńskiego) i zyskała długość 485 m. Ulica została wybrukowana jako ważna ulica lokalna. Do wybuchu II wojny światowej zabudowany częściowo został tylko odcinek początkowy ulicy od strony ul. Kątnej. Zabudowa ta składająca się z budynków mieszkalnych w większości istnieje do dnia dzisiejszego. W 1955 r. przystąpiono do budowy Elektrociepłowni nr 2 i w związku z tym środkowy prawie niezabudowany odcinek ulicy zawierający posesje o numerach 11-27 i 14-26 został skasowany. Na południowym fragmencie pozostała tylko posesja nr 28. Być może po po planowanej na 2015 r. likwidacji elektrociepłowni w wyniku nowego zagospodarowania tego terenu przebieg ulicy powróci do dawnej postaci.