Ulica Brużycka

Ulica Brużycka to lokalna ulica na terenie Nowego Rokicia długa na 125 m, przecznica ulicy Pabianickiej.
Ulica jest pozostałością początkowego odcinka drogi wytyczonej w drugiej połowie XIX w. na zachód od ulicy Pabianickiej w poprzek południowych niw wsi Rokicie. Na ulicy Pabianickiej w pobliżu miejsca, gdzie zaczynała się droga istniała karczma "Po Srebrnym Kurakiem", stąd później okolicę tę potocznie nazywano Kurakiem. W 1903 r. drogę przecięła linia kolei obwodowej dzieląc ją na dwie izolowane części. Fragment wschodni po włączeniu w 1915 r. w obręb granic miasta otrzymał nazwę Bruska. Od 1946 r. obowiązuje nazwa Brużycka. Fragment zachodni drogi to obecna ulica św. Franciszka z Asyżu.
W 1932 r. przy ulicy pomiędzy ulicami Przyszkole i Flatta wzniesiono kościół św. Franciszka z Asyżu. Po południowej stronie ulicy istniały dwa domy, z których ostatni rozebrano w połowie lat 90. XX w., a przy ulicy Pabianickiej na miejscu karczmy stanął wzniesiony w 1916 r. Dom Sierot Towarzystwa Schronisk im. Stanisława Kostki rozebrany ok. 2005 r. Obecnie ta strona ulicy pozostaje niezabudowana.
Po doprowadzeniu w 1981 r. alei Włókniarzy do ulicy Pabianickiej ulica Brużycka nie miała połączenia z tą ulicą. Połączenie zostało przywrócone w 2014 r. po wybudowaniu Alei Bartoszewskiego.

2020