Dwór obronny

Za budowniczego dworu obronnego w Łopatkach przyjmuje się Jarosława Łaskiego (?). Budynek został wzniesiony w pierwszej połowie XVI wieku, a za wzór posłużył zamek królewski w Piotrkowie Trybunalskim. Jest to jego pomniejszona i odwrócona kopia. Prawdopodobnie oba obiekty powstały za sprawą jednego budowniczego – Benedykta z Sandomierza, wbrew informacji umieszczonej na tablicy fundacyjnej, na której widnieje nazwisko Hieronima Bużeńskiego i data 1563.
Dwór pierwotnie miał kształt dwukondygnacyjnej wieży mieszkalnej pokrytej czterospadowym, lub siodłowym dachem. Ściany zewnętrzne pozbawione były elementów ozdobnych, a jedyne akcenty zdobnicze to zachowane do dziś ławy i nadproża okienne wykonane z różowego piaskowca, oraz kute, żelazne kraty. Do dziś można też oglądać resztki gzymsu wyprofilowanego w tynku, który biegł między kondygnacjami. Na przełomie XVII i XVIII wieku fortalicjum zostało zmienione na spichlerz. Wtedy też rozebrano ostatnie piętro budynku.
Układ wnętrz pozostał do dziś praktycznie niezmieniony i jest typowy dla ówczesnych obiektów tego typu. Nad piwnicami znajdują się trzy sale, z której jedna pełniła kiedyś funkcję kaplicy. W nieistniejącym dziś piętrze znajdowała się jedna sala, która zajmowała całą kondygnację. Wnętrze posiadało sklepienia kolebkowe z lunetami, ozdobione dekoracją z pozornych żeber wykonanych w tynku. Część z nich oglądać można do dziś. Zachowały się też słabo widoczne polichromie. Do sali na parterze prowadzą żelazne, kute drzwi. Drugie przeniesione zostały do skansenu w Sieradzu.
Obecnie dwór obronny w Łopatkach znajduje się w prywatnych rękach, stoi na terenie gospodarstwa rolnego i pełni rolę spichlerza. W roku 2011 budynek nieco przebudowano. Podniszczony, dwuspadowy dach zastąpiony został czterospadowym, krytym dachówką - podobnym do pierwotnego.

Źródło:

http://www.zamkilodzkie.pl/pliki/lopatki.htm