Wnętrze kościoła

Przypisałam również do kościoła dominikanów, ponieważ tam znajduje się ten obraz.

do da signa: A to olejny czy fresk? 💀

do polskup:

do da signa: Bo ja oczywiście w kwestii, czy to aby nie jest przedmiot :) Do tego w Lublinie.

Do "Wiesław Smyk": Może to usuniesz, bo dodałeś większy skan:

do Dana : Trochę czasu minęło :) ale lepiej późno niż wcale. Podmienione i w temacie.

Zostały zbudowane przez Jana Czapucińskiego w 1800 r., a przebudowane w 1893 r. przez firmę Leopolda Blomberga z Warszawy. Obecny prospekt prezentuje styl barokowo-klasycystyczny. Organy mają 20 głosów – podzielonych pomiędzy 2 manuały i pedał. Wiatrownice stożkowe, mechaniczna traktura klawiatur i pneumatyczna registrów. Miech magazynowy z XIX w.

Prawy ołtarz (Ołtarz św. Jacka) – w centrum XVIII-wieczny obraz św. Jacka. Po bokach ołtarza ustawiono figury: św. Pawła, apostoła i proroka Izajasza. Na zwieńczeniu ołtarza umieszczono XVIII-wieczny obraz św. Tekli. Płaskorzeźba w predelli przedstawia cierniem ukoronowanie Pana Jezusa. Również przy ostatnich dwóch filarach znajdowały się ołtarze, ale po kasacie klasztoru w 1886 r. zostały przeniesione do innych kościołów ( zobacz ołtarz w bocznej kaplicy kościoła św. Mikołaja na Czwartku w Lublinie). Ołtarze te przeszkadzały w procesjach po kościele. Przed kasatą procesje odprawiano na krużgankach klasztornych.

Kaplica ta, jako miejsce spoczynku przodków i przechowywania relikwii Krzyża św., została ufundowana przez Henryka Firleja, podkomorzego koronnego a potem prymasa Polski, w 1615 r. Jest zbudowana na rzucie kwadratu z wygiętymi łukowo narożami. W ścianie południowej znajduje się wydłużone prostokątne okno z bogatą dekoracją od zewnętrznej strony. W konstrukcji kaplicy bardzo mocno został zaakcentowany kierunek wertykalny, a temu tez służą elementy dekoracyjne: kanelowane i laskowane pilastry, wysokie nisze z ozdobnymi konchami i parapetami oraz arkadowe wnęki ścian. Ponad wydatnym dekoracyjnym belkowaniem znajduje się kolista kopuła przypominająca sklepienie żeglaste. Kopuła została pokryta dekoracją w formie ozdobnych wałków łączących kartusze w kształcie koła i sześcioboku z ornamentem okalającym otwór latarni. Dekoracje stiukowe wykonał Jan Wolff w latach 1620-30. Nie znamy budowniczego ołtarza. Został on zbudowany około poł. XVII w. w stylu wczesnego baroku. W środkowym retabulum został umieszczony obraz św. Dominika namalowany w 1645 r. przez dominikanina brata Reginalda. W bocznych niszach znajdują się figury Matki Boskiej i św. Jana z pocz. XVI w. Prawdopodobnie wcześniej te figury razem z krzyżem, który wisi nad wejściem do kaplicy, były umieszczone na belce łuku tęczowego w głównej nawie ( ponad ambonami ). Po bokach tabernakulum umieszczono płaskorzeźby Jezusa i Maryi. Na zwieńczeniu ołtarza znajduje się obraz z poł. XVII w. przedstawiający Pietę.

Ambony, prezbiterium i w głębi ołtarz główny.

Dwie ambony i to naprzeciw siebie stanowią wyjątkowe zjawisko w kościołach. Dlatego w interpretacji sensu dwu ambon słyszymy wiele wyjaśnień przedstawianych przez przewodników wycieczek. M. in., że w kościele dominikanów były dysputy religijne z innowiercami, że z ambon przeprowadzano dyskusje podczas sejmików szlacheckich i in. Nie! Ambony były przeznaczone wyłącznie do celów liturgicznych, czyli do głoszenia kazań.
Do Soboru Wat. II nikt z innowierców nie mógł przemawiać w kościele. Jeżeli już w kościele odbywały się sejmiki szlacheckie, to przemawianie z ambony było nadużycie. O umieszczeniu dwóch ambon zdecydowały dwa powody: symetria i udogodnienie dla kaznodziejów – z prawej ambony wygłaszano kazania podczas mszy przy głównym ołtarzu, a z lewej ambony podczas mszy
i nabożeństw odprawianych przy ołtarzu Matki Boskiej Różańcowej (obok ambony). Ambony w stylu rokoko powstały w 1761 r. w warsztacie puławskiego artysty Sebastiana Zeisela (działał przy dworze Czartoryskich).

W głębi Kaplica Ossolińskich Z prawej, lewy od wejścia ołtarz przyfilarowy

Kaplica Ossolińskich, architektonicznie – prostopadłościan kaplicy przechodzi tamburem w kopułę. Na tamburze zostały umieszczone stiukowe uskrzydlone anioły i tarczowe wieńce z lancetowatych liści z przewiązką. Okienka oprawiono w stiukowe ramki o charakterze okuciowym. Owalna kopuła kaplicy została przyozdobiona siatką stiukowych żeber w typie renesansu lubelskiego. Dość bogato prezentuje się latarnia na kopule. Okienka latarni przedzielają pilasterki podparte wolutowymi wspornikami. Ponad okienkami biegnie ozdobne belkowanie, a kopułę latarni zdobią stiukowe rozetki. Nie znamy wykonawcy sztukaterii.

Po prawej ambony jeden z dwóch ołtarzy różańcowych. Z prawej kadru jeden z dwóch ołtarzy przyfilarowych. Prawy ołtarz (Ołtarz św. Jacka) – w centrum XVIII-wieczny obraz św. Jacka. Po bokach ołtarza ustawiono figury: św. Pawła, apostoła i proroka Izajasza. Na zwieńczeniu ołtarza umieszczono XVIII-wieczny obraz św. Tekli. Płaskorzeźba w predelli przedstawia cierniem ukoronowanie Pana Jezusa.