Była to nieruchomość oznaczona numerem 773, usytuowana przy drodze na Kalinowszczyznę, za mostem przerzuconym przez Czechówkę (bezpośrednie sąsiedztwo cmentarza zapewne nie oddziaływało budująco na pacjentów). Utwardzona droga prowadziła jedynie do szpitala, dalej – w stronę Kalinowszczyzny – ciągnęła się już gruntowa1. W 1913 roku, po wyodrębnieniu ulicy Siennej, otrzymała oficjalny adres: Sienna 7 (dzisiaj 21).
Obecnie pod tym numerem znajduje się dość stara kamienica mieszkalna. Nie jest ona jednak budynkiem starego szpitala żydowskiego, lecz nowszą nieruchomością, wzniesioną w tym miejscu. Inwentaryzacja przeprowadzona w 1904 roku wskazuje, że stały tu budynki o zupełnie innych proporcjach niż obecne2.
W 1880 roku budynek szpitala opisywano jako piętrowy. Wymagał wielu napraw. Był zawilgocony i brudny, większa część dachu była przegniła, w pomieszczeniach brakowało wentylacji. Opiekun tej instytucji, Natan Miller, przeprowadził wymagany remont3.
29 grudnia 1883 roku Gmina Żydowska sprzedała nieruchomość nr 773 Kazimierzowi Liniewiczowi, wyłączając z transakcji znajdującą się za szpitalem parcelę pod nrem 759, na której znajdowały się drewniany parterowy budynek mieszkalny, kryty gontem, oraz wychodek. Zapewne w 1885 roku i ta działka została sprzedana4.
Przez kilkadziesiąt lat Gmina Żydowska czyniła starania o budowę nowego szpitala żydowskiego. Po raz pierwszy kwestię tę podniesiono w 1853 roku. W 1872 roku powstał komitet, który miał pozyskać środki na budowę, jednak nie był on w tych działaniach wystarczająco skuteczny5. Jak wiadomo, szpital przy Lubartowskiej otwarto dopiero w 1886 roku.
teatrnn.pl
