Kościół św. Marcina

Kościół p.w. Świętego Marcina z 1670 r. Remontowany w 1831 i 1872 r. – dobudowa kaplicy. Odnowienie wnętrza w 1923 r. W latach 30 XX w. wymiana na dachu gontów na blachę. W 1937 r. okradziono kościół ze sprzętów liturgicznych. W 1939 r. polichromię wykonał Marian Giebułtowski, przykrytą nową podczas generalnego remontu kościoła w latach 1979 – 82.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany z drewna modrzewiowego w tradycji gotyckiej. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kaplica na planie prostokąta i kruchta po bokach nawy. Wieża od frontu, konstrukcji słupowej z izbicą o pochyłych ścianach ku górze, poprzedzona przedsionkiem. Zwieńczona ostrosłupowym hełmem blaszanym. Dach jednokalenicowy, kryty blachą z barokową wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną blaszanym hełmem z latarnią. Wewnątrz w prezbiterium i nawie strop płaski, kasetonowy z XX w. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach, o prostej linii parapetu z małym, późnobarokowym prospektem organowym z p. XVIII w. Belka tęczowa z rzeźbami Grupy Ukrzyżowania i z gotyckim krucyfiksem z poł. XV w. Zachowane dwa stare portale. Polichromia z XX w. Sceny z Ewangelii uzupełnione motywami roślinnymi. Ołtarz główny i dwa boczne rokokowe, a w kaplicy ołtarz klasycystyczny z XIX w. Ambona rokokowa. Chrzcielnica kamienna w stylu renesansowym z 1545 r. w kształcie pucharu. Stacje Drogi Krzyżowej z 1913 r. Dzwonnica murowana, parawanowa w stylu klasycystycznym z 1831 r. Odnowiona w 1923 i 1994 r. Dwa dzwony z 1923 r. i jeden z XIX w. Ogrodzenie z 1986 r. z betonowymi słupkami i drewnianymi sztachetami.

kosciolydrewniane.pl