Kino "Oka" (którego nazwa pochodziła od największego dopływu Wołgi). mieściło się w nowo wybudowanym budynku Domu Przyjaźni Polsko-Radzieckiej i miało polskiej widowni przybliżać osiągnięcia radzieckiej myśli technicznej. Nad techniką trójwymiarową Rosjanie pracowali już od lat powojennych. Pierwszy film w trójwymiarze powstał w 1949, natomiast od 1966 tworzone były filmy nowatorską rosyjską techniką Stereo 70. Właśnie na potrzeby wyświetlania tych filmów powstało w Warszawie kino "Oka".
Technika polegała na użyciu pojedynczej kamery rejestrującej pary klatek na taśmie 70 mm w układzie stereopary. Do wyświetlania używano pojedynczego projektora o specjalnej konstrukcji, a do uzyskania efektu stereoskopowego korzystano z metody polaryzacyjnej, rzucając obraz na metalizowany ekran. System Stereo -70 dawał obraz o bardzo dobrej jakości i pozwalał uniknąć problemów związanych z synchronizacją kamer i projektorów. Filmy w tym systemie kręcono w Związku Radzieckim w okresie od 1966 do 1994. Tak jak dziś, również wtedy, technologia trójwymiarowa wymagała specjalnych okularów.
Pięć filmów wyświetlanych w całym okresie działalności kina, które zamknięto w 1992, to "Parada atrakcji" (1974) – 30 minutowy skrót pełnometrażowego filmu, "Zabawy zwierząt" (1980) – 30 minutowy film przyrodniczy, "SOS nad tajgą" (1976) – film sensacyjny; sensacyjno-przygodowy "Tajemniczy mnich" (1968) i baśń baszkirska "Jeździec na złotym koniu" (1980).
Po likwidacji kina "Oka" w 1992, 350 osobowa sala w której się mieściło, została zajęta przez kino "Capitol", a obecnie w tym samym budynku znajduje się teatr "Capitol".
